Κουράστηκα από τη φασαρία, τους ανθρώπους που μιλούν συνεχώς χωρίς να λένε τίποτα, τους πολιτικούς που αναιρούν τη μια μέρα αυτά που είπαν την προηγούμενη, τους δημοσιογράφους- νευρόσπατα που σου μεταδίδουν το άγχος τους να προλάβουν να τα πουν όλα πριν μιλήσει άλλος, που ρωτούν χωρίς να περιμένουν ν΄ακούσουν την απάντηση.
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ! ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ! ΣΩΠΑΣΤΕ ΚΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ! ΑΥΤΗ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΣΟΦΟΥΣ! ΠΑΙΞΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ! ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ! ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΤΕ! ΝΙΩΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΑΣ!
Αγαπώ την απόλυτη σιωπή, μα αγαπώ και τον ήχο του τριζονιού μια καλοκαιρινή νύχτα στο νησί, το φλοίσβο του κύματος, το τραγούδι της βροχής, το αλύχτισμα ενός σκύλου κάπου μακριά μέσα στη σκοτεινή, κρύα νύχτα...
