ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Το απόγευμα πέθαινε. Τεμπέλικα, ανώνυμα, περιπλανιόταν δυτικά, ανάμεσα στα έντομα της σκιάς.

Ξαπλωμένος ανάσκελα ατένιζε τον ατέλειωτο γαλάζιο ουρανό που γλιστρούσε.

Τώρα κάλπαζε στη θάλασσα , διασχίζοντας τα χρυσαφένια κύματα του σταριού, γλιστρώντας σαν πουλί στον ουρανό.

...ως την παλίρροια του ήλιου, χαμηλά στη γκρίζα και μελωδική αμμουδιά, όπου...

τα πουλιά από την κιβωτό του Νώε ουριοδρομούσαν μ' ένα θάμνο στο ράμφος τους και το αύριο....

το αύριο σωριαζόταν πάνω στα γκρεμισμένα κάστρα της άμμου.

"Θα σε πάω στη θάλασσα" του είπε και το στήθος της αναπήδησε καθώς έτρεξε μπροστά του, με μαλλιά που ανέμιζαν άγρια

στην άκρη μιας θάλασσας που δεν ήταν από νερό και στα μικρά βότσαλα που έσπαγαν σαν κεραυνοί σε χιλιάδες κομμάτια καθώς η στεγνή θάλασσα τα μετακινούσε.

Μια ριπή του αέρα στον ήλιο ήταν σαν άνεμος σε άδειο σπίτι.

Δεν μπορούσε να βρει τις λέξεις για να πει πόσο όμορφος ήταν ο ανοιξιάτικος, συννεφιασμένος ουρανός.

Οι φωτογραφίες είναι από το χωριό μου στη Σάμο. Τις τράβηξα την περίοδο των διακοπών του Πάσχα. Το κείμενο είναι αποσπάσματα από το διήγημα του Ντύλαν Τόμας" Προοπτική της Θάλασσας".

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΑΜΟ

Το ταξίδι στη Σάμο με καράβι συνήθως είναι μια μικρή Οδύσσεια. Σχεδόν όπως όλα τα ακριτικά νησιά, πάσχει από ακτοπλοϊκή σύνδεση γιατί είναι μια γραμμή που δεν επιφέρει πολλά κέρδη. Τα συμβατικά πλοία κάνουν το ταξίδι σε 12-14 ώρες. Τα τελευταία χρόνια έχουν μπει και κάποια "γρήγορα" πλοία που βέβαια έχουν αρκετά τσουχτερό εισιτήριο. Προτιμήσαμε ένα από αυτά τα "γρήγορα "που το έκανε σε 9! ώρες, γιατί έπιασε πολλά λιμάνια. Τέλοσπαντων. Φτάνει η γκρίνια. Το δρομολόγιο ήταν βραδινό, ξεκινήσαμε στις 8.οομ.μ από τον Πειραιά. Τέτοια ώρα το λιμάνι φαντάζει πιο όμορφο γιατί δεν φαίνονται τα βρόμικα νερά του. `Ετσι τράβηξα αρκετές φωτογραφίες.

Η ανατολή του ήλιου μας βρήκε στο όμορφο χωριό μας, στο μπαλκόνι του σπιτιού μας δίπλα στη θάλασσα.

Μ' αρέσει η ώρα που το χωριό ξυπνάει. Τα χελιδόνια πιάνουν δουλειά και πλανάρουν πάνω από το μπαλκόνι μας. Ακούμε τα πρώτα καλωσορίσματα από τους αγουροξυπνημένους αγρότες που κάνουν το καθημερινό τους δρομολόγιο στα χωράφια τους.


Η φύση φέτος είναι στα καλύτερά της λόγω των πολλών βροχών. Τα ποτάμια γεμάτα νερό και αναβλύζουν πηγές που είχαν στερέψει για χρόνια.


Παντού γύρω μας πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων.


Οι ρυθμοί της ζωής , πολύ διαφορετικοί από τους δικούς μας , προκαλούν σύγχυση τις πρώτες μέρες . Γρήγορα όμως προσαρμοζόμαστε και απολαμβάνουμε το αναφαίρετο δικαίωμα στην τεμπελιά που το έχουμε ξεχάσει. Τι περίεργο εδώ κανείς δε βιάζεται!

Τι καλύτερο μπορείς να επιθυμήσεις από ένα τέτοιο σπιτάκι με μια τέτοια θέα;


Αν αυτός δεν είναι ο παράδεισος, τότε ποιος είναι;