Terra Amata

KΟΣΜΟΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ

2011-04-09T23:30:00.000+03:00

ακρυλικά, παστέλ, κολλάζ 30Χ40
ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ
και μαγικός, ανεξιχνίαστος, μέσα στο πράσινο και το βαθύ
γαλάζιο του, μέσα στο κόκκινο που κάποτε τον γέννησε και τον φωτίζει. να το που ξεπροβάλλει ντυμένο την ομίχλη τ΄όνειρο, να τη που αναδύεται μοσχοβολώντας φρέσκο χώμα η απουσία. κι ο άνεμος με μυστικές φωνές και ξεχασμένες. κόσμος παράξενος και μαγικός, ανεξιχνίαστος στο φως και το σκοτάδι του.κόσμος εκστατικός. στο ελάχιστό του απέραντος

Ευχαριστώ το φίλο, ποιητή Τόλη Νικηφόρου που μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω το υπέροχο ποίημά του.

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣ. ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.

2011-04-06T23:21:00.000+03:00

Από τη στιγμή που θα γεννηθούμε, όλοι μας λένε τι πρέπει να κάνουμε, πως πρέπει να φερόμαστε και πώς θα πρέπει να ζούμε τη ζωή μας. Τι θα πει ο γονιός, ο παπάς, ο δάσκαλος, ο γείτονας, η τηλεόραση... Μην κάνεις αυτό, μην κάνεις ετούτο, να είσαι καθώς πρέπει...Κάτω απ'όλες αυτές τις φωνές,χάνουμε τον εαυτό μας και δεν ξέρουμε τι πραγματικά θέλουμε εμείς για τη ζωή μας. Αν θέλει κάποιος να δει την αλήθεια ,πρέπει να κλείσει τ' αυτιά του σ' όλες αυτές τις φωνές και να κοιτάξει βαθιά μέσα του.

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΚΟΡΗΣ

2011-04-01T23:01:00.000+03:00

ακρυλικά, ξυλομπογιές, κολλάζ 25Χ35

- Μαμά, φοβάμαι!
- Τι φοβάσαι, μωρό μου;
-Φοβάμαι όλα αυτά που προλέγουν για το μέλλον μας. Φοβάμαι όλα αυτά που ακούω κάθε μέρα. Υπερθέρμανση πλανήτη, πυρηνική καταστροφή, μεταλλαγμένα, ανεργία, φτώχεια, πόλεμοι και τόσα άλλα.
- Μη φοβάσαι μωρό μου. Εγώ θα διώξω για σένα τα μαύρα πουλιά, οιωνούς της δυστυχίας. θα σε τυλίξω με τις κόκκινες μπούκλες της αγάπης μου. Το μόνο όπλο που έχω ενάντια σε όλα αυτά. Πίσω απ' την κουρτίνα διακριτικά σε προστατεύω κι ανησυχώ. Το δρόμο της ζωής σου όμως θα πρέπει να τον χαράξεις εσύ, να σταθείς στα πόδια σου και να νικήσεις τους φόβους σου. Εσύ θα τραβήξεις μπροστά κι εγώ θα μείνω πίσω, να σου θυμίζω πάντα ότι το πιο μεγάλο όπλο είναι η ΑΓΑΠΗ!
Σ' ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ, ΜΩΡΟ ΜΟΥ!!

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΒΙΟΛΙ

2011-03-08T23:17:00.000+02:00

μεικτή τεχνική (ακρυλικά, collage, σκουριασμένο μέταλλο με παλιά μπρούτζινα καρφιά ,γύψινο βιολί κ.λ.π σε καμβά κολλημένο πάνω σε κόντρα πλακέ) 36Χ53

Μια πολύ όμορφη ταινία που είδα ,ενέπνευσε αυτόν τον πίνακά μου. "Το κόκκινο βιολί " ( Le Violon Rouge )του Francοis Girard.
Η υπόθεση διαδραματίζεται σε πέντε διαφορετικά μέρη του κόσμου, μέσα στο διάστημα τεσσάρων αιώνων. Το παρόν τοποθετείται στο Μόντρεαλ του 1997, οπότε και πραγματοποιείται μια σημαντική δημοπρασία. Ενα από τα αντικείμενα που διατίθενται είναι και το κόκκινο βιολί, μια δημιουργία του μεγάλου Ιταλού τεχνίτη του 17ου αιώνα Nicolo Bussotti. Στην Ιταλία εκείνης της εποχής λοιπόν είναι η πρώτη στάση στο παρελθόν του βιολιού, που συμπίπτει με την τραγική ιστορία της συζύγου του τεχνίτη.

`Επειτα, σειρά έχει η Βιέννη του 18ου αιώνα, όπου το κόκκινο βιολί βρίσκεται στα χέρια ενός παιδιού-θαύματος το οποίο όμως έχει κι αυτό μια τραγική μοίρα. Η επόμενη στάση τοποθετείται στην Οξφόρδη του 19ου αιώνα, παράλληλα με την αχαλίνωτη ερωτική ζωή ενός βιρτουόζου βιολιστή, και ο κύκλος κλείνει με τη διαδρομή του βιολιού μέσα από τη σύγχρονη κινέζικη ιστορία. Δε σας λέω περισσότερα για το μυστικό του βιολιού που σημαδεύει με μια τραγική μοίρα τους ιδιοκτήτες του ..Αν βρείτε την ταινία, δείτε τη και δε θα χάσετε.

Το παρακάτω βίντεο θα σας δώσει μια μικρή γεύση.

Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΥ.

2011-02-15T23:32:00.000+02:00

μικτή τεχνική 25Χ30

Ο άγγελός μου, ο άνθρωπός μου, ο θάνατός μου

Εσύ

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΙ Ο ΜΕΓΑΣ!

2011-02-05T21:39:00.004+02:00

μεικτή τεχνική (ακρυλικά, μέταλλο, τύπωμα)

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το χέρι που επιστρέφει
από φόνο φριχτόν και τώρα ξέρει
ποιος αλήθεια ο κόσμος που υπερέχει
ποιο το "νυν" και ποιο "αιέν" του κόσμου:
.....................................................................
.....................................................................
Νυν των λαών το αμάλγαμα και ο μαύρος Αριθμός
Αιέν της Δίκης το άγαλμα και ο Μέγας Οφθαλμός

Νυν η ταπείνωση των Θεών
Νυν η σποδός του Ανθρώπου

Νυν Νυν το μηδέν

και ΑΙΕΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ, Ο ΜΕΓΑΣ!
(Οδυσσέας Ελύτης- `Αξιον εστί)

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

2011-01-14T22:44:00.000+02:00

Αν και καθυστερημένα εύχομαι σε όλους εσάς τους δημιουργικούς φίλους μου μια ξεχωριστή χρονιά γεμάτη υγεία, έμπνευση κι επιτυχία στους στόχους σας.
Το παραπάνω εργάκι μου είναι φτιαγμένο με την τεχνική του αλουμινόχαρτου.(foil art).
Πάνω στον καμβά μας ή στο χαρτόνι μας κολλάμε τ' αντικείμενα στη σύνθεση που μας αρέσει. (χρησιμοποίησα πιστόλι θερμοκόλλησης για να κολλήσω κάποια παλιά μενταγιόν κι εξαρτήματα παλιών ρολογιών) `Υστερα έβαλα ατλακόλ πάνω απ' όλα και έντυσα όλον τον πίνακα με αλουμινόχαρτο, και το έστρωσα πολύ καλά.
Μετά το έβαψα με πολλά στρώματα χρωμάτων ακρυλικών και spray. Στο τέλος έριξα με μπουκάλι spray, white spirit και το άφησα να τρέξει και να παρασύρει μπογιά και να κάνει τρεξίματα και ξεβάμματα. Στο τέλος το πέρασα με ματ βερνίκι. `Οποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες θα χαρώ να βοηθήσω.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ.

2010-12-19T12:20:00.004+02:00

μεικτή τεχνική 23Χ30

Επανέρχομαι φίλοι μου μετά από μια μεγάλη απουσία από τα blogs. `Οχι όμως και από το διαδίκτυο. `Εχω εγγραφεί σε δυο πολύ ενδιαφέρουσες διεθνείς κοινότητες καλλιτεχνών. Η πρώτη είναι μια κοινότητα γυναικών καλλιτεχνών (milliande ning.com), η και η δεύτερη ( στην οποία έχω κολλήσει τώρα) είναι η lovingmixεdmedia.com. Εκεί μπορείς μοιραστείς ιδέες κι απόψεις καλλιτεχνών απ' όλο τον κόσμο, να δεις αξιόλογα βίντεο με τεχνικές και ν' ανεβάσεις δημιουργίες σου. `Ολοι εκεί είναι πολύ φιλικοί και πρόθυμοι να σε συμβουλεύσουν σε οποιαδήποτε απορία σου. `Ενας νέος κόσμος έχει ανοιχτεί μπροστά μου. Μεγάλο σχολείο τελικά το internet, φτάνει να μη χάνεσαι μέσα στην πληθώρα πληροφοριών, να διυλίζεις ό,τι βλέπεις στη δική σου ματιά και προσωπικότητα. Ο λόγος λοιπόν που χάθηκα είναι για να εκμεταλλευτώ όσο καλύτερα και πιο δημιουργικά τον ελάχιστο, πολύτιμο ελεύθερο χρόνο που έχω.( Μην ξεχνάμαι ότι η προτεραιότητά μου είναι ο ρόλος της μάνας που έχει να διαβάζει και να πηγαίνει στις διάφορες δραστηριότητες τις δυο κορούλες της, ο ρόλος της δασκάλας που θέλει καθημερινά να προετοιμάζεται όσο το δυνατόν καλύτερα για τα μαθητούδια της, της νοικοκυράς που θέλει να έχει το σπιτικό άψογο για την οικογένειά της....) . Η δημιουργία όμως είναι το οξυγόνο που μου δίνει ενέργεια για ν' ανταπεξέρχομαι καλύτερα σε όλους τους ρόλους μου.
Με το παραπάνω εργάκι μου εύχομαι σε όλους Καλά Χριστούγεννα στα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, τούρκικα, γερμανικά , γιαπωνέζικα, ρώσικα, ισπανικά, ιταλικά, νορβηγικά.

Σας εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου υγεία, ευτυχία, χαρά κι αισιοδοξία. Tο τελευταίο ξέρω ότι είναι και το πιο δύσκολο σ' αυτούς τους χαλεπούς καιρούς . Γι' αυτό εύχομαι και Καλή Λευτεριά από τη νέα Κατοχή που ζούμε. Πολλά φιλιά σε όλους σας.

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ...

2010-11-09T23:15:00.000+02:00

Σε μια έρευνά μου σ' ένα παλαιοβιβλιοπωλείο ανακάλυψα το παρακάτω βιβλιαράκι.

Δελτίο εγκληματολογικών αναζητήτησεων της Ασφάλειας του 1935. Ανάμεσα στις διάφορες αναζητήσεις ξεχώρισα την παρακάτω:

`Οπως καταλαβαίνεττε εκείνη την εποχή οι παράνομοι που προέρχονταν από τη Μικρά Ασία ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Δύσκολα χρόνια, ιδίως για τους πρόσφυγες. Κάπως έτσι δεν είναι και σήμερα τα πράγματα με τους μετανάστες΄;

Το έργο που εμπνεύστηκα είναι δουλεμένο με μεικτή τεχνική. Ακρυλικά, κολλάζ και τύπωμα.

Ο ΥΠΟΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

2010-10-29T23:48:00.000+03:00

Πριν αρκετά χρόνια είχε πέσει στα χέρια μου ένα βιβλίο που λεγόταν "Ο υπόκοσμος της παλιάς Αθήνας" του Σεβ. Αρνέλλου ( αστυνομικού συντάκτη της εφημερίδας Ακρόπολης). Αναφέρει ιστορίες μικροαπατεώνων της παλιάς εποχής. `Οπως έχουμε δει και στις ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες αυτοί οι τύποι συνήθως ήταν δαιμόνιοι και κατάφερναν να επιβιώνουν με διάφορα κόλπα. Πολλές φορές όμως είχαν ένα δικό τους ηθικό κώδικα που βασιζόταν στη μπέσα και στο φιλότιμο. Πολλοί απ' αυτούς απ' τη μια έκλεβαν κι απ' την άλλη βοηθούσαν τους πιο φτωχούς και τα ορφανά.
Στο βιβλίο αυτό υπάρχουν και φωτογραφίες κάποιων απ' αυτούς που μπαινόβγαιναν στα αστυνομικά τμήματα. `Ηθελα κάποια στιγμή να κάνω κάτι μ' αυτές τις ιστορίες και φωτογραφίες που με είχαν εμπνεύσει. Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα τους.

Φλωρεντία Βαλμά- μικτή τεχνική 23Χ30

Ξεκινώ με τη Φλωρεντία Βαλμά. `Ηταν μια περίφημη κλέφτρα- πορτοφολού του 1926. Ανακατευόταν με το πλήθος στο κέντρο της Αθήνας και τους ξάφριζε τα πορτοφόλια. Μια φορά που κατάλαβε ότι την παρακολουθούσε κάποιος αστυφύλακας δε δίστασε ν' αρχίσει να προσποιείται την τρελή και να βγάζει τα ρούχα της στην πολυσύχναστη Πανεπιστημίου. `Ενας νεαρός μόλις την είδε του θύμισε μια τρελή θεία του που είχε χρόνια να τη δει και της έμοιαζε. Την πήρε μαζί του στο σπίτι κι έτσι γλύτωσε από τον αστυνόμο. Στο σπίτι του νεαρού η μητέρα του έλυσε την παρεξήγηση. Η Φλωρεντία έφυγε αφού πρώτα όμως ξάφρισε και το γεμάτο πορτοφόλι του νεαρού.

ΜΙΑ ΒΡΟΧΗ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

2010-10-17T23:16:00.000+03:00

Μετά από ένα κουραστικό Σαββατοκύριακο, ήρθε μια δυνατή βροχή να με λυτρώσει. Μια δυνατή, εξαγνιστική βροχή ήρθε να μου διώξει την κούραση της πεζής καθημερινότητας της Αθήνας. Δυνατά μπουμπουνητά κι εκτυφλωτικές αστραπές μ' έκαναν να ανοίξω το παράθυρο μου. `Ενα ποτάμι κατέβαινε το στενό μου και παρέσερνε στο διάβα του λογής-λογής σκουπίδια με κατάληξη τις σχάρες των υπονόμων. Επιστρέφω στον υπολογιστή μου. Ανοίγω το φάκελο "Φωτογραφίες". Επιλέγω κάποιες από τις πιο αγαπημένες μου και ξεκινώ το ταξίδι των αναμνήσεων μ' εσάς συνεπιβάτες.

Μπείτε στο αμάξι και φύγαμε.

Κάτω από καταρρακτώδη βροχή θα βρεθούμε στον πανέμορφο νομό Γρεβενών...

στο νησί του άντρα μου, στον Πόρο...

..και φυσικά δε θα παραλείψω να σας πάω και μια βόλτα στο χωριό μου στη Σάμο.

Αφού βγει το ουράνιο τόξο, θα επιστρέψουμε πίσω εξαγνισμένοι και ξαναγεννημένοι.

ΜΟΝΟΧΡΩΜΙΑ

2010-10-13T15:55:00.000+03:00

ακρυλικά 18Χ24

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

2010-10-08T00:12:00.001+03:00

Τη νύχτα όταν οι μεγάλοι κοιμούνται τα παιδιά δραπετεύουν στη χώρα του ονείρου.

Στη χώρα που βασιλεύει η χαρά.

Στην άκρη του ουράνιου τόξου.

Παίζουν με τα χρώματα.

`Ενα βράδυ τα ακολούθησα κρυφά

σ' ένα ταξίδι στα όνειρα τους τα χρωματιστά.

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΑΝΙΤΕΣ;

2010-10-01T19:34:00.000+03:00

ακρυλικά 60Χ70

Κοντά στο χωριό μου στη Σάμο (ξέρω σας έχω ζαλίσει μ' αυτό) είναι το πολύ όμορφο βουνό Καρβούνης. Από εκεί είναι και το τοπίο που έχω ζωγραφίσει. Δεν ξέρω αν μπορώ να σας μεταφέρω αυτή την ομορφιά. Να κάθεσαι στον ίσκιο μια ελιάς, ν 'ακούς τα τζιτζίκια και να ξεχνιέσαι ζωγραφίζοντας αυτό τον παράδεισο που απλώνεται μπροστά σου.
Στον ουρανό να κάνουν βουτιές τα γεράκια και πού και πού να σε ξαφνιάζει κάποια σαυρίτσα που σέρνεται ανάμεσα στα πινέλα σου.
Νοσταλγώ εκείνες τις στιγμές που ο χρόνος δεν τρέχει σαν τρελός.
Ονειρεύομαι το βουνό τώρα ντυμένο στα φθινοπωρινά του . Αχ! και να ήμασταν εκεί την εποχή που βγαίνουν τα μανιτάρια- οι μανίτες- όπως τα λένε εκεί. Ντυμένοι με τ' αδιάβροχά μας και με το καλαθάκι μας στο χέρι να γυρνάμε στ' αγαπημένα μονοπάτια του Καρβούνη. Τι λέτε; Πάμε;

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΒΟΤΣΑΛΑ

2010-09-27T15:42:00.002+03:00

Ο Μάγος

Ο Ναύτης

Ανάμεσα σ' εκατομμύρια βότσαλα της παραλίας σκύβεις και διαλέγεις ένα. Γιατί άραγε διάλεξες αυτό; Το πιάνεις στα χέρια σου, το κοιτάς καλά και ξαφνικά εμφανίζεται πάνω του ένα πρόσωπο. Το σχεδιάζεις πρώτα με μολύβι. Επιλέγεις τα χρώματα που θέλεις. Για μένα είναι yellow ochre, burnt sienna, burnt umber, ultramarine blue, rose madder και titanium white. Βάζεις στην αρχή αραιωμένα τα χρώματα με νερό και μετά αν σ' αρέσουν τα ξαναπερνάς πιο πηχτά, προσθέτοντας λεπτομέρειες. Τέλος η πιο μαγική στιγμή, η στιγμή που το πρόσωπό ζωντανεύει μπροστά σου. Μια λευκή κουκιδίτσα στο σωστό σημείο στην κόρη των ματιών.

Αυτό είναι το θαύμα της δημιουργίας κι εσύ για λίγο γίνεσαι ένας μικρός Θεός.

Ο ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΣΑΣ

2010-09-23T23:58:00.001+03:00

Κι εκεί που κάναμε τις βουτιές μας (βλέπε προηγούμενες αναρτήσεις), την προσοχή μας τράβηξε αυτό το απίστευτο όχημα που περνούσε.και φώναζε με το μεγάφωνο : "Ηρθε ο Μαρινόπουλος της γειτονιάς σας" και συνεχίζε απαριθμώντας με απίστευτη ταχύτητα την πραμάτεια του που περιελάμβανε δεκάδες , απίστευτα πράγματα. Τι ρόμπες, κομπινεζόν, παντόφλες, τραπέζια , καρέκλες, καλάμια ψαρέματος, παιχνίδια, παπούτσια, εσώρουχα, πιάτα, κατσαρόλες κ.ά. Μόλις αντίκρισα το όχημα τρελάθηκα! `Ενα πραγματικά κινούμενο σούπερ μάρκετ. Μπορούσες να βρεις ό,τι ήθελες! `Ηταν απίστευτο πώς είχε κατορθώσει να τα χώσει όλα αυτά σ'ένα τόσο μικρό χώρο και το πώς έβρισκε αμέσως ό,τι ήθελε! Μια εικόνα από το παρελθόν ! Ο πλανόδιος έμπορος που περνούσε από τις γειτονιές και οι μανάδες μας ψώνιζαν -ιδίως τα λευκά τους είδη- με δόσεις.

ΤEΛΟΣ ΟΙ ΒΟΥΤΙΕΣ ΓΙΑ ΦΕΤΟΣ

2010-09-20T23:31:00.000+03:00

ακουαρέλα 23Χ30

Είχα υπόψην μου να κάνω κι άλλες δυο όψεις αυτής της βουτιάς, αλλά δεν μ' εμπνέει πλέον το θέμα. Τέλος λοιπόν για φέτος οι βουτιές στη θάλασσα. Του χρόνου πάλι με το καλό.

Η ΒΟΥΤΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

2010-09-15T15:56:00.000+03:00

ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

2010-09-13T15:42:00.000+03:00

Αυτό το καλοκαίρι με απασχόλησε αρκετά ως θέμα για ακουαρέλα, "μια βουτιά στη θάλασσα". `Εβαλα το Δημήτρη (τον άντρα μου) να βουτήξει από τα βράχια και φωτογράφιζα καρέ-καρέ κάθε φάση της βουτιάς. `Υστερα πήρα τα πινέλα μου και τα υδροχρώματά μου και βούτηξα κι εγώ στα μαγικά χρώματα της θάλασσας. Σας δείχνω πρώτα την πιο αγαπημένη μου και σε επόμενες αναρτήσεις θα σας δείξω κι άλλες .Ελπίζω να σας αρέσουν.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ

2010-09-10T23:30:00.000+03:00

Από τη μια θα ήθελα να ευχηθώ καλή σχολική χρονιά στα παιδιά που ξεκινούν τη Δευτέρα, απ' την άλλη νιώθω ένα σφίξιμο στο λαιμό. Στα περισσότερα ελληνικά σπίτια οι οικογένειες στενάζουν κάτω απ' τα βάρη της "δωρεάν" παιδείας. Ακούω συνεχώς γύρω μου ολόκληρους μισθούς να φεύγουν για φροντιστήρια μαθηματικών, αγγλικών, γαλλικών, κομπιούτερ κ.ά. Χώρια τα πανάκριβα βιβλία των φροντιστηρίων, τις πανάκριβες τσάντες Βarbie, Hanna Montana, Spiderman(κ.λ.π). όπως επιβάλλουν οι διαφημίσεις και δεν μπορούν να υστερούν τα καμάρια μας. `Οσο αυξάνονται τα μαθήματα στα σχολεία, τόσο αυξάνονται τα φροντιστήρια . `Ενας φαύλος κύκλος . Το θέατρο του παραλόγου. Για να μην πω για το Λύκειο. `Ακουσα από στόμα γονιού (ίσως και δικαιολογημένα) ότι το φροντιστήριο φτάνει , το σχολείο είναι περιττό. Προς τι όλα αυτά; Για το κυνήγι μιας θέσης στο πανεπιστήμιο κι από εκεί στην ανεργία; Αυτό είναι παιδεία; Ο όρος στις μέρες μας έχει χάσει τη σημασία του. Πού βρίσκεται η μάθηση σ' όλα αυτά; Ποιες αξίες μεταλαμπαδεύουμε στη νέα γενιά εκτός του ότι η ελληνική οικογένεια επενδύει πάρα πολλά σ' ένα αβέβαιο χρηματιστήριο; Ποιος δίνει σημασία στο δώρο της ζωής που δώσαμε στα παιδιά μας αλλά δεν τ' αφήνουμε να το χαρούν.`Οταν επενδύουμε τόσα στα παιδιά μας έχουμε πολλές απαιτήσεις ν' αποδώσουν μετά. Ζητάμε συνεχώς απ' αυτά να είναι συνεπείς, να έχουν καλούς βαθμούς, να μη μας απογοητεύουν. Τι δίνουμε όμως; Χαρά΄; Ασφάλεια και όνειρα για το μέλλον; Αισιοδοξία; Τίποτα από αυτά. Τους παραδίδουμε ένα πλανήτη κατεστραμμένο , ένα κράτος διεφθαρμένο και μια οικονομία διαλυμένη.
Καλοσωρίζω τ' αθώα πρωτάκια , μα από μέσα μου σκέφτομαι; " Καημένα παιδιά, τι σας περιμένει από δω κι εμπρός κι εσάς και τους έρημους γονείς σας που τρέμουν μήπως μέσα σ' αυτό τον κυκεώνα εξόδων μείνουν άνεργοι και δεν μπορέσουν να προσφέρουν όσα νομίζουν ότι θα σας εξασφαλίσουν το μέλλον σας;"

ΩΡΑ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

2010-09-07T00:20:00.000+03:00

Δυο νέες διαδικτυακές φίλες που είναι και χρυσοχέρες μου έκαναν την τιμή να με καλέσουν να παίξω στο παιχνίδι τους. Μπορώ να τους χαλάσω το χατήρι; `Οχι, βέβαια! Οι όροι του παιχνιδιού είναι:
1 ο Ν' αναφέρω τα ονόματά τους. Εύκολο! Χριστιάνα και Erifili.
2 ο Να γράψω 10 πράγματα που αγαπώ. Δε χρειάζεται και πολύ σκέψη.

1. Να παίζω με τα παιδιά μου
2. Να πίνω καφέ με το Δημήτρη.
3. Να κολυμπώ με τη μάσκα και να χάνομαι στο απέραντο γαλάζιο του βυθού.
4. Να ζωγραφίζω έξω στη φύση.
5.Να βρίσκομαι ξανά με τους μαθητές μου κάθε φθινόπωρο.
6. Να κάνω ποδήλατο στο δάσος.
7.Να περιποιούμαι τα φυτά μου.
8. Ν' αντικρίζω την ανατολή του ήλιου στο χωριό μου μετά από απουσία πολλών μηνών.
9. Να βλέπουμε την πανσέληνο με την οικογένειά μου ξαπλωμένοι σε κάποια παραλία.
και 10. Μια καινούρια καλοκαιρινή αγαπημένη ασχολία. Να ζωγραφίζω βότσαλα και να τα κάνω δώρα σε φίλους.

Επιτρέψτε μου να σας κάνω κι εσάς ένα δωράκι. Κι εσείς θα μου κάνετε τη χάρη να με απαλλάξετε από τον τρίτο όρο του παιχνιδιού δηλαδή να διαλέξω 10 bloggers και να τους δώσω τη σκυτάλη. Προτιμώ να το αφήσω ανοιχτό και να πάρει τη σκυτάλη όποιος απ' τους φίλους επιθυμεί. Ευχαριστώ.

ΩΤΙΤΙΔΑ

2010-09-05T00:18:00.000+03:00

Εκτός από τις ευχάριστες στιγμές στις διακοπές είχαμε και κάποια απρόοπτα. `Ενα απ' αυτά ήταν μια ωτίτιδα που προέκυψε στη μικρή μου κόρη Λυδία, εξαιτίας των πολλών βουτιών. Περιμένοντας στο σαλονάκι της παιδιάτρου, ξεφύλλισα ένα γυναικείο περιοδικό μόδας. Το μάτι μου έπεσε σε μια μικρή φωτογραφία με μια αισθησιακή πόζα ενός μοντέλου. Παρόλο που προτιμώ να ζωγραφίζω τα πορτραίτα μου εκ του φυσικού, ένιωσα την επιθυμία να ζωγραφίσω αυτό το πορτραίτο. `Εσκισα τη σελίδα και την έβαλα στην τσέπη μου. Γύρισα στο σπίτι και το ζωγράφισα με ακρυλικά, ελαφρώς τροποποιημένο, αφαιρώντας ό,τι θεωρούσα περιττό. Ιδού το αποτέλεσμα!

ακρυλικά 24Χ18

ΜΙΑ ΦΕΤΑ ΚΑΡΠΟΥΖΙ

2010-09-02T19:38:00.000+03:00

Επιστρέψαμε. Μετά από δυόμιση μήνες ξεκούρασης και ξενοιασιάς. Μια φέτα καρπούζι κάνει τα ματάκια της κορούλας μου να λάμπουν. `Εκανα αυτή τη ζωγραφιά με παστέλ για να μας θυμίζει ότι δε χρειάζεται πολλά πράγματα ένα παιδί για να νιώθει ευτυχισμένο.
Θέλω να κρατήσω όσο μπορώ αυτή την εικόνα μέσα μου για ν' ανταπεξέλθουμε στη σκληρή πραγματικότητα της Αθήνας. Καλό φθινόπωρο φίλοι μου και καλή προσαρμογή πάλι, σ' αυτούς που έλειπαν σε διακοπές κι επέστρεψαν όπως εμείς.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

2010-06-22T00:13:00.000+03:00

"`Αγιος Κωνσταντίνος- Σάμος" ελαιογραφία 90Χ60

Αγαπητοί μου φίλοι, σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλό καλοκαίρι. Το βράδυ σαλπάρουμε για Σάμο, για το αγαπημένο μας χωριουδάκι, τον `Αγιο Κωνσταντίνο. Μια γεύση της ομορφιάς του παίρνετε από την παραπάνω ελαιογραφία που είχα φτιάξει πριν καμιά εικοσαριά χρόνια. (τόσο λίγο!!) Ανυπομονούμε ν' απολαύσουμε την ηρεμία, τις βόλτες και τις ποδηλατάδες στην υπέροχη φύση, τις βουτιές στα διάφανα νερά. `Αντε και στα δικά σας και καλό ραντεβού το Σεπτέμβριο. (Θα μπαίνω πού και πού να σας βλέπω). Φιλάκια σε όλους.

Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ

2010-06-05T20:00:00.000+03:00

Δυστυχώς φίλοι μου, η εκπομπή αναβάλλεται λόγω Μουντιάλ. Δεν ξέρουμε πότε θα προβληθεί. Αν μάθουμε θα σας ενημερώσουμε. Πολλά φιλιά σε όλους.

Μια είδηση για τους φίλους μας.

2010-06-04T23:06:00.000+03:00

Aγαπητοί φίλοι των κοριτσιών και δικοί μας, αύριο το βράδυ (Σάββατο 5/6) στην εκπομπή του Σ. Παπαδόπουλου "Στην υγειά μας" Θα τραγουδήσουν τα κορίτσια με τη χωρωδία του Τυπάλδου. Στη ΝΕΤ, στις 22.00. Θα πουν 3 τραγούδια στην αρχή της εκπομπής. Φιλιά σε όλους σας και καλό καλοκαίρι.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ-ΑΜΟΡΓΟΣ

2010-05-27T23:40:00.000+03:00

«Παλιά Στράτα»: Χώρα – Μοναστήρι Χοζοβιώτισσας – Κάψαλα – Ασφοντυλίτης – Ποταμός – Όρμος Αιγιάλης.

Η διαδρομή διαρκεί 4 ώρες και βρίσκεται σε υψόμετρο 340 μέτρα περίπου. Είναι η μεγαλύτερη σε μήκος διαδρομή του δικτύου η οποία διασχίζει σχεδόν όλη την Αμοργό και πριν από τη διάνοιξη των αμαξιτών δρόμων ήταν η παραδοσιακή οδός επικοινωνίας και διακίνησης εμπορευμάτων από τη Χώρα στην Αιγιάλη και αντίστροφα.

Ακολουθώντας αυτή την υπέροχη διαδρομή συναντήσαμε παλιές ερειπωμένες αγροικίες .

Κοντά σε μία από αυτές παρατηρήσαμε στους βράχους αυτές τις περίεργες ζωγραφιές.

Παρατηρήστε τες κι εσείς προσεκτικά και ταξιδέψτε στο χρόνο.

Εγώ πάντως φαντασιώθηκα ότι δημιουργός όλων αυτών ήταν το παιδί μιας αγροτικής οικογένειας που έζησε στις αρχές του περασμένου αιώνα κι απεικόνιζε την οικογένειά του.

Ο πατέρας έπαιζε βιολί. Οι χρονολογίες άραγε δείχνουν γεννήσεις, θανάτους ή τα έτη δημιουργίας των σχεδίων; Ποιος ξέρει;

`Ολοι εγιναν φαντάσματα που ταξιδεύουν αέναα στ' ανεμοδαρμένα αρχαία μονοπάτια της Αμοργού.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΛΥΔΙΑ ΜΟΥ !

2010-05-19T16:02:00.001+03:00

Σήμερα το Λυδιάκι μου γίνεται 7 χρονών κι αύριο έχει και τη γιορτή της. Της έκανα δώρο ένα βιβλίο για τα αιλουροειδή που ήξερα ότι το ήθελε πολύ. Τη φίλησα και της είπα να είναι πάντα γερή κι ευτυχισμένη. Μ' αγκάλιασε και με μάτια που έλαμπαν μου είπε: " Μα πώς να μην είμαι ευτυχισμένη, αφού έχω εσένα μαμά". `Ολα τ' άσχημα του κόσμου αυτού χάθηκαν μεμιάς και η μαγεία της ζωής έκανε το θαύμα της.

Πάντα με ξαφνιάζει ευχάριστα αυτό το παιδί, από τη μέρα που γεννήθηκε. Με τον ανεξάρτητο χαρακτήρα του, την ισχυρή του προσωπικότητα και τα ταλέντα που αναπτύσσει μέρα με τη μέρα. Από 3 χρονών ρουφούσε κυριολεκτικά τα ντοκυμαντέρ με ζώα κι έχει για τους δεινόσαυρους πολύ περισσότερες γνώσεις απ' ότι έχω εγώ.

Στο ωδείο εξέπληξε τους πάντες με τις ικανότητες της στη μουσική, στη χορωδία ξεχώρισε αμέσως και τώρα στη ζωγραφική πολλές φορές με αφήνει άφωνη με τον αυθορμητισμό και τη δύναμη που βγάζουν τα σχέδιά της.

Θα με πείτε χαζομαμά, αλλά δε μπορεί να γίνει κι αλλιώς. Κερνάω όλους τους φίλους τούρτα για τη χαρά του μωρού μου.

ΑΚΟΥΑΡΕΛΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΜΟ

2010-04-25T12:49:00.004+03:00

`Οπως έχετε καταλάβει αγαπώ πολύ την ακουαρέλα. Είναι το μόνο μέσο που κρύβει τόση ειλικρίνεια. Τίποτα δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από τη διαφάνεια του χρώματος. Τίποτα δεν μπορεί να διορθωθεί ή να φτιασιδωθεί. Τα λάθη στο σχέδιο , στη σύνθεση, στις αναλογίες φωτός και σκιάς πάντα ορατά, σε οδηγούν στη βελτίωση της επόμενης ακουαρέλας. Το αληθινό συναίσθημα και η εντύπωση της στιγμής μετράει. Πότε δεν μπορείς να πεις ότι κατέχεις απόλυτα το μέσο αυτό.Πάντα ανακαλύπτεις νέους τρόπους για ν'αποτυπώσεις το παιχνίδι φωτός και σκιάς.
Στο χωριό μου, `Αγιος Κωνσταντίνος Σάμου, το πράσινο σε όλες του τις αποχρώσεις παίζει με το πλούσιο μπλε της θάλασσας και τραβά το ενδιαφέρον πολλών καλλιτεχνών. Το καλοκαίρι ,ιδίως συναντάς ζωγράφους από πολλά μέρη του κόσμου με τις μπογιές και τα χαρτιά τους ανά χείρας.
Ανυπομονώ να' ρθει το καλοκαίρι και να βρεθώ στο χωριό μου και...εύχομαι να έχει περάσει το πρόβλημα του χεριού μου για να μπορώ να ζωγραφίζω.

AN OI ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΙΛΟΥΣΑΝ

2010-04-20T15:30:00.000+03:00

Ανακάλυψα στο YOU TUBE ένα ενδιαφέρον βίντεο, που μας δείχνει γνωστούς πίνακες ζωγραφικής να μιλούν. Τι να μας λένε άραγε; Kλείστε το κασετοφωνάκι από τη διπλανή στήλη κι ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ.

ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΟΥ ΧΕΡΙ

2010-04-18T21:36:00.001+03:00

`Οσοι είμαστε δεξιόχειρες αναπτύσσουμε δεξιότητες με το δεξί μας χέρι και παραμελούμε τ ο αριστερό μας. Σε κάποιες δύσκολες στιγμές (όπως αυτή που περνώ τώρα) ευχόμαστε να είχαμε εξασκήσει περισσότερο το αριστερό μας χέρι.
Εδώ κι ένα μήνα ταλαιπωρούμε με πόνους στο δεξί μου χέρι που παρόλες τις θεραπείες συνεχώς χειροτερεύει με αποτέλεσμα να μην μπορώ να το χρησιμοποιήσω καθόλου. Η διάγνωση του γιατρού "τενοντίτιδα ώμου". Μα αναρρωτιέται γιατί δεν έχει περάσει ακόμη. `Ετσι εξασκώ το αριστερό μου χέρι και πιστέψτε με, είναι πολύ δύσκολο. Το γράψιμο στον πίνακα, το λούσιμο, το μαγείρεμα με το αριστερό είναι μερικοί απ' τους καθημερινούς μου άθλους.
Αφού είναι αδύνατο για την ώρα να ζωγραφίσω, το έριξα στο διάβασμα. Αγόρασα ένα πολύ καλό βιβλίο. "Ακουαρέλλα και Τέμπερα" του G.Pivα εκδόσεις Αρμός. Εκτός από μια πολύ καλή ιστορική αναδρομή των δυο ειδών ζωγραφικής, έχει και μια λεπτομερή περιγραφή όλων των υλικών και των τεχνοτροπιών.

Ακόμη παρακολουθώ στο you tube πολύ ενδιαφέροντα βίντεο σχετικά με θέματα Τέχνης, όπως το παρακάτω που είναι το πρώτο μέρος μιας σειράς ντοκυμαντέρ του Β.Β.C. για τους ιμπεσσιονιστές ζωγράφους,. `Ετσι δεν αφήνω την κατάσταση να με πάρει από κάτω και συνειδητοποιώ πόσο πολύτιμο εργαλείο είναι το χεράκι μας και πόσο πρέπει να το προσέχουμε. Λιγότερο υπολογιστή, λιγότερες δουλειές και λιγότερα βαράκια -ιδίως αν είστε αγύμναστοι-όπως εγώ.

Το αφιερώνω με ιδιαίτερη εκτίμηση στο φίλο ζωγράφο Ντίνο Παπασπύρου και τη γυναίκα του Ελένη.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ

2010-04-12T17:32:00.001+03:00

Μη νομίζετε ότι οι διακοπές είχαν μόνο βόλτες και καθισιό. Είχα μαζί το μπλοκάκι μου κι έκανα μερικά πρόχειρα σκιτσάκια.

Το μόνο άσχημο είναι ότι με ταλαιπωρεί μια τενοντίτιδα στο δεξί μου χέρι και δεν πρέπει να το κουράζω. Μα μπορώ να κάτσω εγώ; `Oλο και κάτι πρέπει να κάνω. `Οπως αυτή την ακουαρέλλα και τα πορτρέτα κι ας μη μου βγήκαν και πολύ καλά. Η εξάσκηση μετράει.

ΤΑΞΙΔΑΚΙ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ

2010-04-11T09:12:00.001+03:00

Τέχνη και γάτες στον Πύργο της Τήνου.

Στο νησί των μεγάλων καλλιτεχνών : Χαλεπά, Σώχου, Φιλιππότη, Γύζη, Λύτρα, Βιτάλη, Απέργη κ.ά.

Στο ιερό νησί με τις άπειρες εκκλησίες κι εξωκκλήσια.

Με τα παράξενα γεωλογικά φαινόμενα.(Βωλάξ)

Με τις ξερολιθιές και τ' αγριολούλουδα.

Μα όσο εμείς απολαμβάνουμε τις ειδυλιακές αυτές εικόνες οι κάτοικοι δίνουν το δικό τους αγώνα επιβίωσης. Στον Πύργο Πανόρμου βρήκαμε τους κατοίκους και το δήμαρχο του δήμου Πανόρμου ανήσυχους να καταγγέλουν το σχέδιο Καλλικράτης που θα συρρικνώσει και θα αφανίσει οικονομικά τον ιστορικό δήμο τους. Μα ποιος νοιάζεται πραγματικά για τα χωριά μας; `Οταν μάλιστα έχουμε τόσα πολλά που είναι ασύμφορο οικονομικά, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή `Ενωση; Μήπως θα έπρεπε να εξαφανιστούν (κατ' αυτούς )μερικά;

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ

2010-04-07T18:26:00.005+03:00

Σε πείσμα όλων αυτών που προσπαθούν να μας πείσουν ό,τι ζούμε στη χειρότερη χώρα, με απαίσιους ανθρώπους και μας ρίχνουν σε μαύρη απελπισία με τις δυσοίωνες προβλέψεις τους, πήραμε των ομματιών μας και φύγαμε σε αναζήτηση της Ελλάδας που αγαπάμε και δε μας πληγώνει.

`Οχι, κύριοι. Η Ελλαδίτσα μας είναι πανέμορφη, εσείς την καταστρέφετε, με τα λάθη σας και την απληστία σας. Η φύση της είναι υπέροχη εκεί που ακόμα την προστατεύουν και μας χαρίζει απλόχερα τους θησαυρούς της.

Ζήσαμε 3 υπέροχες μέρες στη μαγευτική Καστοριά

και 4 ημέρες στους γραφικούς Ψαράδες Πρεσπών.

Είμαστε τυχεροί γιατί παρακολουθήσαμε από κοντά το ανοιξιάτικο ξύπνημα της φύσης.

Τέλος η εκδρομή μας έκλεισε με μια επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη.Εκεί το μεσημέρι συναντήσαμε τον καλό μας φίλο Γιώργο (Εστραγκόν) και το βράδυ γνωρίσαμε κι από κοντά τους διαδικτυακούς μας φίλους Τόλη (POET), Nτίνο (Dinos art) και τις συζύγους τους. Είχαν έρθει κι από την Αθήνα ο Νίκος (το ΠΕΤΑΛΙ) και η Τζούλια (ΜΩΒ) με το γιο τους Στέφανο.

`Ετσι ο κύκλος των πασχαλινών διακοπών έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο. Με τη ζεστασιά μιας ωραίας παρέας που σε γεμίζει με την αισιοδοξία ό,τι τελικά δεν έχουν ξεφτίσει όλα σ' αυτή τη χώρα , όπως θέλουν να μας πείσουν.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ φίλοι μου.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ '21

2010-03-24T23:25:00.001+02:00

Ο ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ ζωγραφισμένος από τη Λυδία (6 ετών)

Η ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ζωγραφισμένη από την Αθηνά (8 ετών)

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ ζωγραφισμένος από τη Λυδία

Αφιερωμένες οι ζωγραφιές από τις κορούλες μου στην αυριανή επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821.

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ Νο2

2010-03-23T22:58:00.004+02:00

ΕΠΙΔΑΠΕΔΙΟ ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ

ΥΛΙΚΑ: 1 μεγάλο γρανάζι

1 μεγάλο ελατήριο
1 μεγάλη μεταλλική σωλήνα για το κέντρο ( από μέσα θα περάσει το καλώδιο)
1 παλιά χάλκινη καραμούζα
1 μεσαίου μεγέθους ελατήριο
2 πιο μικρά ελατήρια
1 ντουί και μια λάμπα
1 καλώδιο με μπρίζα και διακοπτάκι
1 καπέλο για φωτιστικό

ΠΟΥ ΒΡΗΚΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ:

Το γρανάζι, τα ελατήρια και τη σωλήνα τα βρήκα σε μάντρα με παλιοσίδερα, το καπέλο στο ΙΚΕΑ και την καραμούζα τη βρήκα πεταμένη σ' έναν ερειπωμένο σιδηροδρομικό σταθμό κοντά στη Νεμέα.

Αφού τα συναρμολόγησα όπως ήθελα, μετά τα έδωσα σ' ένα νικελωτήριο και μου τα νικέλωσαν.

ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟ ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ

Μια παλιά γκαζιέρα, ένας λεπτός σωλήνας, καλώδιο, διακόπτης, ντουί, λάμπα κι ένα καπέλο. `Ετοιμο και το άλλο φωτιστικό.

Ελπίζω να σας άρεσαν. Εμεις πάντως απολαμβάνουμε στο

καθιστικό μας το ζεστό τους φωτισμό.

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ

2010-03-19T23:40:00.001+02:00

Τώρα που μπαίνει για τα καλά η άνοιξη μας πιάνει μια διάθεση για ανανέωση του χώρου και ...του εαυτού μας. Ας ξεκινήσω με κάποιες ιδέες για φωτιστικά που έχω εφαρμόσει στο σπίτι μου.

ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ, ΝΤΟΥΛΑΠΙ ΚΑΙ ...ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ

Υλικά: 2 ανοξείδωτοι κάδοι από πλυντήρια Whillpool (αυτά που άνοιγαν από πάνω). Τα βρίσκεις σε μαγαζιά που επισκευάζουν πλυντήρια
Μεγάλες βίδες και παξιμάδια για να ενώσεις τους δυο κάδους (Μπορεί να χρειαστείς και τρυπάνι)
3 ποδαράκια για βάση κι ένα στρογγυλό ξύλο για την πάνω επιφάνεια (το παραγγέλνεις στον ξυλουργό της γειτονιάς.)

Χρησιμοποιώ το κάτω πλυντήριο για να βάζω τα περιοδικά μου και στο πάνω έχω στερεώσει μέσα ένα λαμπάκι και ένα καλώδιο για να το συνδέω με την πρίζα. `Οπως βγαίνει το φως από τις τρύπες

δημιουργεί μια ωραία ατμόσφαιρα.

Βρήκε τη θέση του σε μια γωνία τουκαθιστικού και πάνω του έβαλα ένα ωραίο ξύλινο κιούπι που αγόρασα από ένα κατάστημα με ethnic αντικείμενα και έπιπλα.

Σε επόμενες αναρτήσεις θα σας δείξω κι άλλα πρωτότυπα φωτιστικά που έχω φτιάξει (με την πολύτιμη βοήθεια του άντρα μου, του Δημήτρη). Καλό ανοιξιάτικο Σαββατοκύριακο.

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

2010-03-12T16:15:00.001+02:00

Αγαπώ τη σιωπή, την απόλυτη σιωπή που ακούς μόνο τους χτύπους της καρδιάς σου. Τότε απολαμβάνεις τις σκέψεις σου, αισθάνεσαι πιο κοντά στον εαυτό σου και σ' αυτούς που αγαπάς.

Κουράστηκα από τη φασαρία, τους ανθρώπους που μιλούν συνεχώς χωρίς να λένε τίποτα, τους πολιτικούς που αναιρούν τη μια μέρα αυτά που είπαν την προηγούμενη, τους δημοσιογράφους- νευρόσπατα που σου μεταδίδουν το άγχος τους να προλάβουν να τα πουν όλα πριν μιλήσει άλλος, που ρωτούν χωρίς να περιμένουν ν΄ακούσουν την απάντηση.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ! ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ! ΣΩΠΑΣΤΕ ΚΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ! ΑΥΤΗ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΣΟΦΟΥΣ! ΠΑΙΞΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ! ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ! ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΤΕ! ΝΙΩΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΑΣ!

Αγαπώ την απόλυτη σιωπή, μα αγαπώ και τον ήχο του τριζονιού μια καλοκαιρινή νύχτα στο νησί, το φλοίσβο του κύματος, το τραγούδι της βροχής, το αλύχτισμα ενός σκύλου κάπου μακριά μέσα στη σκοτεινή, κρύα νύχτα...

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ

2010-03-08T00:07:00.002+02:00

Σε λίγο φεύγει κι αυτό το Σαββατοκύριακο. Κάθε Παρασκευή σχεδιάζουμε με λαχτάρα τι θα εκπληρώσουμε από τις επιθυμίες που έχουμε στο μυαλό μας και δεν μπορούμε να τις πραγματοποιήσουμε κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης εργάσιμης εβδομάδας. Τις περισσότερες φορές όμως περνά το Σαββατοκύριακο κι έχουμε κάνει ελάχιστα απ' αυτά που είχαμε κατά νου.
Αυτό το Σαββατοκύριακο πάντως έπεσα με τα μούτρα κι έκανα αρκετά πράγματα. Εκτός βέβαια απ' τις δουλειές του σπιτιού, πλυσίματα, μαγειρέματα κ.λ.π., έκανα μεταφυτεύσεις στα φυτά μου, πήγα σινεμά τις κόρες μου, παρακολούθησα την παράσταση που είχαν με τη χορωδία τους, έφτιαξα σαπούνια , οικολογικό απορρυπαντικό για το πλυντήριο κι ένα ζευγάρι σκουλαρίκια για να ταιριάζουν με την καινούρια μου μπλούζα.
`Οπως καταλαβαίνετε τώρα ( Κυριακή 23:22) είμαι κάπως πτώμα, αλλά θα σας δώσω κάποια συνταγή γιατί ξέρω ότι ενδιαφέρει πολλές και πολλούς.

ΣΑΠΟΥΝΙΑ ΜΕ ΑΡΩΜΑ ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟΥ

Υλικά: 250γρ. λάδι καρύδας

150γρ βούτυρο κακάο

250 γρ. ελαιόλαδο (βιολογικό)

200γρ. σογιέλαιο (βιολογικό)

150γρ. φοινικέλαιο

1 κουταλάκι αιθέριο έλαιο δενδρολίβανο

Ακολούθησα την ψυχρή μέθοδο. `Οποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες για την παρασκευή σαπουνιού ένα από τα πολλά σχετικά sites είναι το http://www.soapcalc.net/

OΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΡΡΥΠΑΝΤΙΚΟ (ΤΖΕΛ) ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ

Υλικά: 1000 ml νιφάδες σαπουνιού ελαιολάδου ( τρίβω πλάκες πράσινο σαπούνι)

2 κουταλιές της σούπας βόρακα

1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

2 κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα.

1 λίτρο νερό

250 ml λευκό ξίδι.

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα τις νιφάδες σαπουνιού ρίχνουμε λίγο-λίγο τα 800 ml νερού και βράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να λιώσει το σαπούνι και να γίνει ένα παχύρευστο ζελέ.Αφήνουμε για μια μέρα. Στα υπόλοιπα 200ml νερού προσθέτουμε το βόρακα , το αλάτι και τη σόδα. Ανακατεύουμε, προσθέτουμε το ξίδι και το ρίχνουμε στο σαπούνι. Το βάζουμε λίγο σε χαμηλή φωτιά κι ανα κατεύουμε μέχρι να διαλυθεί πάλι το σαπούνι. Το βάζουμε σ'ένα μπουκάλι ( από παλιό απορρυπαντικό) , ρίχνουμε λίγες σταγόνες από αιθέριο έλαιο λεβάντας( ή όποιο άλλο θέλουμε) κι έτοιμο. Κάθε φορά πριν τη χρήση το ανακινούμε δυνατά, γιατί έχει την τάση να διαχωρίζεται.

ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΡΕΜΑΣΤΑ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ

`Οσο γι' αυτά δείτε όδηγίες στη drosostalitsa.

Α, ξέχασα να σας πω. `Εφτιαξα και λάδι καλέντουλας. Μα γι' αυτό θα σας μιλήσω σε άλλη ανάρτηση, γιτί δεν αντέχω άλλο. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.

ΔΥΟ ΑΧΩΡΙΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ

2010-02-26T15:41:00.004+02:00

λαδοπαστέλ σε χαρτί βελουτέ 40Χ50

Ο ένας (ο πιο ψηλός) ήταν ένα παιδί συνεσταλμένο, δύσκολα του έπαιρνες κουβέντα. Η μεγάλη του αδυναμία να διαβάζει επιστημονικά βιβλία. Οι γνώσεις του γύρω από το διάστημα και τις νέες τεχνολογίες ήταν απίστευτες για ένα αγόρι 11 χρονών. Ο άλλος (ο πιο κοντός), ένα αγόρι πρόσχαρο,γλυκό και καλός μαθητής. Μια δυνατή φιλία είχε αναπτυχθεί ανάμεσά τους. Ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο.

Τα παιδιά αυτά ήταν μαθητές μου σ' ένα σχολείο που είχα πάει για τη σχολική χρονιά 1996-97. Σήμερα θα είναι 25 χρονών. Δεν τους έχω δει από τότε. Δεν ξέρω τι σπούδασαν, με τι ασχολούνται,αλλά αυτό που εύχομαι είναι η πολύτιμη φιλία τους ν' άντεξε στο χρόνο.

Οι παιδικές φιλίες είναι ό,τι πιο σημαντικό στη ζωή μας. Είναι οι μόνες φιλίες που είναι αγνές κι ανιδιοτελείς. Αν μάλιστα δοκιμαστούν στο χρόνο κι αντέξουν, είναι θείο δώρο. Γι' αυτό αν είστε από τους τυχερούς που έχουν φίλους από τα παιδικά τους χρόνια, επικοινωνήστε μαζί τους και μην τους παραμελείτε μέσα στο άγχος της καθημερινότητας. Προσέξτε γιατί οι αληθινοί φίλοι αποτελούν ένα είδος προς εξαφάνιση στην εποχή μας.

2010-02-23T17:05:00.001+02:00

ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ

Προχωρημένο σούρουπο

κι εμείς έχουμε ρίξει άγκυρα ψηλά

πάνω στα βράχια

Κοιτάζουμε το κύμα στα βαθιά

ήσυχο κήτος

διαδοχικά ογκούμενο

σε άφθονο πολλαπλασιασμό

του διωκούμενου αέρα

κοντά στην ξέρα φλύαρο

γλείφει τις πεταλίδες στους υφάλους

και ξεφλουδίζεται σγουρό

πιο πέρα λίγο σοβαρεύει

σ'ενα τορπιλισμό

υποδόριο

μέχρι να εκπνεύσει στα μισά του κόλπου

βαρύ υπνωμένο μέταλλο ακαριαίας νηνεμίας

`Ολα εκεί τα σύνεργα της ομορφιάς

τόσο παλιά

όσο κι η ανάγκη που σε φέρνει εδώ

ν' απλώσεις μάτια ξανά σ' αυτή τη θάλασσα

όπως και τούτα τα γλαρόνια

απ' τις χωματερές του κάμπου

φερμένα στην ακτή

δες τα λευκαίνουν την απόσταση

βουτώντας για αφρόψαρα

με πεινασμένο ράμφος

`Ολα εκεί απόρρητα

κι εμείς ανίδεοι πάλι

φεύγουμε για την ανθρώπινη εκκρεμότητα

Πίσω μας κλείνει βυθός

και στη σχισμή της πέτρας

κύμα

εγλωβισμένο ξεθυμαίνει

σε μια ψίχα αλατιού

που φέγγει πριν νυχτώσει.

Θεώνη Κοτίνη "Ανίδεοι πάλι" εκδ. ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ

2010-02-20T00:10:00.000+02:00

Ποιο το χρώμα της αγάπης

ποιος θα μου το βρει;

Να 'ναι κόκκινο σαν ήλιος

καίει σαν φωτιά

κίτρινο σαν το φεγγάρι

Θα 'χει μοναξιά

Να 'χει τ' ουρανού το χρώμα

Θα 'ναι μακριά

Να 'ναι μαύρο σαν τη νύχτα

θα 'ναι πονηρή

Να 'ναι άσπρο συννεφάκι

φεύγει και περνά

να 'ναι ΑΣΠΡΟ γιασεμάκι

στον ανθό χαρά.

ΝΑ 'ΝΑΙ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

ΠΟΥ δεν πιάνεται

όλο φαίνεται πως φτάνει κι όλο χάνεται.

Η ΘΑΛΑΣΣΑ

2010-02-16T15:12:00.004+02:00

"`Αγιος Κωνσταντίνος, Σάμος" Ακουαρέλλα

Η ΘΑΛΑΣΣΑ

γλυπτή στον άνεμο

ραγδαία

αρχινισμένη στα πιο μικρά σου χρόνια

σε αμμουδιές προσήλιες

χαλικαριά γενναία και κυρτά κοχύλια

με αέρα πάντα βορινό

χορδίζοντας το πρόωρο κενό του κόσμου.

Η θάλασσα

κλίμα φιλέρημου γαλάζιου

σε θερινό σουρούπωμα

όταν αργεί να 'ρθεί

κι όλο αναβάλλεται το βράδυ

δειλό σαν μετάνοια

Η θάλασσα

άλμα ξυπόλητου παιδιού

να σ' αγκαλιάσει

σφιχτά για μια στιγμή

και να γλιστρήσει αμέσως πάλι

σε ένα παιχνίδι που το ξέχασε

στα άπατα του χρόνου

Η θάλασσα ως διαβεβαίωση

όταν βοά σπηλιά της τρικυμίας

κι αντιλαλεί δρυμός φωνής

σ' όλο το στήθος

Το παραπάνω ποίημα είναι της Θεώνης Κοτίνης και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ ,στο τεύχος του Δεκεμβρίου 2009.Η Θεώνη Κοτίνη είναι μια από τις πιο αξιόλογες σύγχρονες ποιήτριες , κατά τη γνώμη μου. Ταίριαξα και μια ακουαρέλλα μου από το χωριό μου στη Σάμο, ζωγραφισμένη απ' το μπαλκόνι του σπιτιού μου. Εικόνα " αρχινισμένη στα πιο μικρά μου χρόνια" όπως τόσο όμορφα λέει η ποιήτρια. Μια εικόνα που την κουβαλάω πάντα μέσα μου και πάντα σ' αυτή προστρέχω, στη μεγάλη μου αγάπη, στη ΘΑΛΑΣΣΑ.

ΗΡΘΕ Ο ΤΟΝΙΝΟ.

2010-02-12T18:24:00.002+02:00

ΤΟΝΙΝΟ: Γεια σας, μάγκες.

ΒΑΣΩ: Καλέ ποιος είναι αυτός ο κούκλος;

ΛΕΥΤΕΡΗΣ: Από πού μας προέκυψε αυτός τώρα ;

TONINO: Κάνε πέρα, μικρέ.

ΤΟΝΙΝΟ: Γοητευμένος από τη γνωριμία, κούκλα.

ΒΑΣΩ: Αυτός είναι άντρας.

ΤΟΝΙΝΟ: Σου είπα τραβήξου, μικρέ.

ΤΟΝΙΝΟ: Να για να μάθεις.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ: Μη φεύγεις Βάσω.

TONINO: Πάμε κούκλα; Θα περάσουμε φίνα.

Φύγαμεεεεε.......

Οι κούκλες είναι φτιαγμένες με την τεχνική needle felting.

Ο Τοnino Carotone είναι Βάσκος τραγουδιστής. Για περισσότερες λεπτομέρειες πάτα εδώ. Τον Οκτώβριο του 2009 εμφανίστηκε στη χώρα μας στο Ηalf Note. Παρακάτω απολαύστε το τραγούδι του IL SANTO. Πώς να μην τον ερωτευτεί η Βασούλα; Καημένε Λευτεράκη.

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΡΕΝΟ

2010-02-07T13:47:00.001+02:00

Πώς πεθύμησα ένα μακρύ ταξίδι με τρένο. Εσύ να κοιμάσαι αμέριμνος στην κουκέτα κι εγώ να κοιτάζω σκεφτική έξω απ' το παράθυρο.

`Ενα ταξίδι με τρένο είναι η ζωή μας, ένα ασταμάτητο κυνηγητό μιας άπιαστης ομορφιάς, που μέχρι να τη δεις τη διαδέχεται μια άλλη. Το ένα τοπίο μοιάζει με τ' άλλο, νιώθεις πως κάπου το 'χεις ξαναδεί. Μα ποτέ δεν είναι το ίδιο. Ποτέ δε γυρνά πίσω το τρένο, πάει μόνο μπροστά. Μέχρι που θα σταματήσει ξέπνοο σε κάποιο σταθμό, στο τέρμα της ζωής μας.

Για να μου θυμίζει το ταξίδι της ζωής, έχω ζωγραφίσει στην εξώπορτα του σπιτιού μου ένα τρένο. Εισβάλλει βίαια στο σπίτι μου και ξεκινάμε το καθημερινό μας ταξίδι.

`Ενα στερνό αντίο στο μικρό Βασίλη, που το ταξίδι της ζωής του κράτησε μόνο 10 χρόνια.

ΑΒΑΤΟΝ- ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

2010-02-03T15:55:00.007+02:00

Οι «`Αβατον» σχηματίστηκαν το 1988, όταν ο συνθέτης και μουσικός Γιάννης Παπαδάκης, συναντάει τον ομότεχνό του Παναγιώτη Ξυδιά και αποφασίζουν να δημιουργήσουν μια νέα μπάντα. Κι οι δυο τους είχαν περάσει μεγάλο τμήμα της δεκαετίας του '80 σπουδάζοντας μουσική στο εξωτερικό, στη Γαλλία ο πρώτος, στη Γερμανία ο δεύτερος. Στην αρχική μορφή της μπάντας συμμετείχε και ο Νίκος Γράψας, που αποχώρησε αργότερα. Στην Ελλάδα εκείνη την εποχή η έθνικ μουσική έκανε τα πρώτα της δειλά βήματα, ενώ η μουσική τους βασίζεται στον αρχαίο λόγο. Το 1991, οι «Αβατον» επιλέγονται από τον Μάνο Χατζιδάκι και ηχογραφούν για το «Σείριο» το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ τους. Δύο χρόνια αργότερα, κι ενώ το γκρουπ έχει ξεκινήσει τις ζωντανές εμφανίσεις, ηχογραφούν το δεύτερο άλμπουμ τους «Ερως Αελίω», ενώ το 1996 κυκλοφόρησε το «Εξ Αδοκήτω» το οποίο τους κάνει γνωστούς, καθώς οι πωλήσεις του ξεπέρασαν τα 16.000 αντίτυπα. Ο δίσκος αυτός είναι βασισμένος πάνω σε στίχους της Σαπφούς.

Από τους `Αβατον και το "Εξ Αδοκήτω" σας αφιερώνω το "Ουκ εθέλω πλουτείν, ουκ εύχομαι αλλά μοι είη ζην εκ των ολίγων μηδέν έχοντα κακόν" ( Ιδιαιτέρως για την `Ολγα που δε θέλει πλούτη). ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΟ ΚΑΣΕΤΟΦΩΝΑΚΙ ΑΠΟ ΔΙΠΛΑ.

Το 2001 ηχογράφησαν τον τελευταίο δίσκο τους με τίτλο «Κόσμον», στον οποίο συμμετέχει πλειάδα μουσικών μεταξύ των οποίων ο βιολιστής Γιώργος Μαγκλάρας, ενώ φωνητικά στο τραγούδι «Γερανός» κάνει η Natacha Atlas. Πρόκειται για ένα έργο που στηρίζεται σε δύο ρητά: του Ηράκλειτου ότι «αυτόν τον κόσμο δεν τον έπλασε κανένας θεός ή άνθρωπος, παρά υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει, μια αιώνια ζωντανή φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο» και του Επίκουρου ότι «δεν πρέπει να βιάζουμε τη φύση αλλά να πειθόμαστε σ' αυτήν».
Κατά τη διάρκεια της 14χρονης πορείας τους, οι Άβατον έχουν συμμετάσχει σε μερικά από τα σημαντικότερα μουσικά δρώμενα, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, εκπροσωπώντας πάντα μια εναλλακτική μουσική κουλτούρα.
Τους Άβατον αποτελούν οι:
- Παναγιώτης Ξυδιάς: φωνή & πνευστά
- Νατάσσα Καρβούνη: πλήκτρα
- Ιωάννης Παπαδάκης: κιθάρα & έγχορδα
- Ιωάννα Μητσόγλου: τύμπανα

Μετά το «Κόσμον» το συγκρότημα διαλύεται και το 2003 ο Ιωάννης Παπαδάκης κυκλοφορεί ένα δίσκο με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Εξ-Άβατον». Ενδιαφέρον είναι ότι ο Παπαδάκης δεν οδήγησε τον δίσκο σε αρχαιοελληνικά κρεσέντα, αλλά αντίθετα μέσα από την έρευνά του δανείζεται αισθητικές αξίες του τότε που τις φιλτράρει στο σήμερα. Τα ηλεκτρονικά κρουστά αντικαθιστούν τον ήχο της στάμνας και οι στίχοι της Σαπφούς δεν απαγγέλλονται στεγνά αλλά βρίσκουν την ιδανική τους έκφανση στην ερμηνεία της Αναστασίας Έδεν. Είναι δηλαδή φανερή η ανάγκη για νέους τρόπους έκφρασης αλλά πάντα με σεβασμό και αγάπη στο προηγούμενο συγκρότημα.

Από το δίσκο "Εξ- `Αβατον" σας αφιερώνω το τραγούδι "Αλισάχνη".
.
.
Υ.Γ. Αλισάχνη (αλς + άχνη) είναι το αλάτι που μαζεύεται στα κοιλώματα των βράχων που βρίσκονται κοντά στη θάλασσα

.

EDGAR ALLAN POE

2010-01-30T12:15:00.001+02:00

Διακόσια και ένα χρόνια συμπληρώθηκαν απ' τη γέννηση του "ιδιοφυή τρελού" συγγραφέα Εdgar Allan Poe, του πατέρα του μοντέρνου μυστηρίου. Το θέατρο Τέχνης παρουσίασε χθες στις 12.00μ.μ. ένα αφιέρωμα στον αινιγματικό αυτό συγγραφέα , το οποίο παρουσιαζόταν απευθείας και στο Τρίτο πρόγραμμα. Με πολύ ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε "Το κοράκι " και τα "1002 παραμύθια της Σεχραζάτ" σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη. Στο πρώτο έπαιζε ο Πασχάλης Τσαρούχας και χόρευε η Ειρήνη Στρατηγοπούλου και στο δεύτερο ο Μιχάλης Μητρούσης, η Ολύνα Ξενοπούλου και χόρευε η Ειρήνη Στρατηγοπόυλου.

Η χθεσινή βραδιά με ταξίδεψε αρκετά χρόνια πίσω , στα μαθητικά και φοιτητικά μου χρόνια όπου η αγάπη μου γιατην gothic λογοτεχνία και γενικά τις ιστορίες μυστηρίου κι επιστημονικής φαντασίας ήταν πολύ μεγάλη. Εκτός από τον ΠOE, αγαπούσα πολύ τον ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΦΙΛΙΠΣ ΛΑΒΚΡΑΦΤ. `Οποιο βιβλίο του κυκλοφορούσε αμέσως το αγόραζα. `Οπως καταλαβαίνετε, είχα επηρεαστεί πάρα πολύ. Είχα φτιάξει πολλούς πίνακες, σκίτσα, ακόμη και κόμικς σχετικά. Σκέφτομαι να σας δείξω κάποια από αυτά και ξεκινώ με τον παρακάτω πίνακα.

"Νύχτα πνευμάτων" λάδι σε μουσαμά 31Χ41

Η ΟΜΟΡΦΗ ΒΑΣΩ

2010-01-23T22:44:00.001+02:00

...και γεννήθηκε το ΘΗΛΥΚΟ! Η Βάσω, η Βασούλα. Τολμηρή και χυμώδης. `Εξω καρδιά και γλετζού. Γατούλα και Τίγρης μαζί. Ο καημένος ο Λευτεράκης (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση) τα 'χασε μόλις την είδε: "Θεέ μου, τι γυναικάρα είναι αυτή!",φώναξε. Η Βάσω του έριξε μια υποτιμητική ματιά: " Τι θέλεις από εμένα μισή μερίδα" σκέφτηκε, αλλά δεν του το είπε για να μην τον στεναχωρήσει. Μεγάλη καρδιά η Βασούλα. " Είσαι γλυκούλης το ξέρεις; "του είπε και του χαμογέλασε. Η καρδούλα του Λευτέρη φτερούγισε στο στήθος του. Μάλλον είναι ερωτευμένος.

Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ , ΜΙΑ ΚΟΥΚΛΑ ΑΠΟ ΜΑΛΛΙ

2010-01-12T18:25:00.005+02:00

Η νέα μου τρέλα λέγεται soft sculpture with needle

felting. Mε άλλα λόγια μαλακή γλυπτική με ακετέργαστο μαλλί και μια βελόνα. Ανακάλυψα τις κουκλίτσες με μαλλί σε κάποια από τις περιηγήσεις μου στο διαδίκτυο κι ενθουσιάστηκα. `Ετρεξα κι αγόρασα τα υλικά κι έπεσα με τα μούτρα στην κατασκευή της πρώτης μου κούκλας. Το αποτέλεσμα είναι ο "Λευτέρης ". Για πρώτη φορά πήγα ψαχτά, στις επόμενες κούκλες πιστεύω θα πάω ακόμα καλύτερα.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

2010-01-08T18:18:00.001+02:00

Καλή Χρονιά, φίλοι μου.

Επιστρέψαμε στην καθημερινότητά μας, μετά από ένα ευχάριστο διάλειμμα πέντε ημερών. Κάναμε μια περιοδεία σε Εύβοια και Στερεά Ελλάδα. Συναντήσαμε παλιούς κι αγαπημένους φίλους, αλλά και γνωρίσαμε νέους κι ενδιαφέροντες ανθρώπους. `Ενας απ' αυτούς είναι η Ελένη που γράφει στο aromacooking blogspot. com. `Αλλη μια φορά που συναντώ άνθρωπο που γνώρισα μέσω των blogs και είναι σα να γνωριζόμαστε χρόνια.

Η Ελένη μας υποδέχτηκε στο όμορφο σπίτι της στην Αγία `Αννα Εύβοιας και μας εντυπωσίασε με τη ζεστή της φιλοξενία και τις απίθανες δημιουργίες της. Δεν αργήσαμε να βυθιστούμε στις συζητήσεις μας για τη ζωγραφική, ενώ οι άντρες μας είχαν τ ις δικές τους συζητήσεις. Με μύησε στα μυστικά του decoypage και μου έδωσε συνταγές για σαπούνια και κρέμες. Αποχαιρετιστήκαμε αφού μας χάρισε ένα σωρό καλούδια κι εγώ της υποσχέθηκα μια ανάρτηση με προσωπογραφίες.

Από μικρή μου άρεσε να ζωγραφίζω προσωπογραφίες εκ του φυσικού. `Οπως λέμε το πρόσωπο είναι ο καθρέφτης της ψυχής και είναι μεγάλη πρόκληση να μπορέσεις να τ' αποτυπώσεις αυτό .

Για μοντέλα είχα άτομα του οικογενειακού μου περιβάλλοντος και ιδίως την αγαπημένη μου γιαγιά. Επειδή αργούσα πάρα πολύ ήταν η μόνη που είχε τόσο υπομονή. Την έχω ζωγραφίσει σε άπειρες πόζες, μέχρι και κοιμισμένη.

Περνούσα πολλές ώρες με τη γιαγιά μου και ήμασταν πολύ δεμένες. Πέθανε το 2002, την ημέρα των γενεθλιών της όταν μπήκε στα 100!

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2010

2010-01-01T16:44:00.000+02:00

Μια νέα δεκαετία ξεκίνησε. Εύχομαι σε όλους εσάς τους φίλους να σας φέρει ό,τι έχετε επιθυμήσει, να είστε γεροί, δυνατοί και χαρούμενοι. Πολλές ευχές από εμένα, το Δημήτρη και τα κορίτσια. Θα τα ξαναπούμε μετά από μια εβδομάδα, γιατί φεύγουμε για ταξιδάκι. Τα κορίτσια θα σας πουν τραγουδιστά τις ευχές τους με τη χορωδία του Τυπάλδου, αν κάνετε κλικ στα παρακάτω βιντεάκια. Το πρώτο βίντεο είναι από τις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις του Πειραιά και το δεύτερο από τη χριστουγεννιάτικη εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου " Στην Υγειά μας". Μην ξεχάσετε να κλείσετε το κασετοφωνάκι δίπλα.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους σας.

Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑΣ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

2009-12-28T09:49:00.004+02:00

Ακουαρέλλα και ξυλομπογιές

Μονομιάς φεγγοβόλησε το καλύβι με μιαν αλλιώτικη λάμψη και φάνηκε σαν παλάτι. Τα δοκάρια σαν να 'τανε μαλαμοκαπνισμένα κι οι πυτιές, που ήτανε κρεμασμένες, σαν να γινήκανε χρυσά καντήλια και τα τυροβόλια κι οι καρδάρες και τ' άλλα τα σύνεργα που τυροκομούσε ο Γιάννης, λες κι ήτανε διαμαντοκολλημένα. Και τα ξύλα που καιγόντανε στη φωτιά ευωδιάζανε σαν μοσκολίβανο και δεν τρίζανε όπως τρίζανε τα ξύλα της φωτιάς, παρά ψέλνανε σαν τους αγγέλους που 'ναι στον Παράδεισο.
Ο Γιάννης ήτανε καλός άνθρωπος, όπως τον έφτιαξε ο Θεός. Φτωχός ήτανε, είχε λιγοστά πρόβατα, μα πλούσια καρδιά: " Τη πτωχεία τα πλούσια!" `Ητανε αυτός καλός, μα είχε και καλή γυναίκα. Κι όποιος τύχαινε να χτυπήσει την πόρτα τους, έτρωγε κι έπινε και κοιμότανε. Κι αν ήτανε και πικραμένος, έβρισκε παρηγοριά. Γι' αυτό κι ο `Αγιος Βασίλης κόνεψε στο καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονή της χάρης του κι έδωσε την ευλογία του.

Απόσπασμα από το διήγημα του Φώτη Κόντογλου "Το βλογημένο μαντρί".

Τ' αγγελούδια μας θα σας πουν τα κάλαντα.

2009-12-24T00:01:00.002+02:00

Αύριο στις 10.00μ.μ. στη ΝΕΤ στην εκπομπή του Σ. Παπαδόπουλου "Στην υγειά μας" η Αθηνά και η Λυδία θα μας πουν τα κάλαντα με τη χωρωδία του Τυπάλδου.

Καλά Χριστούγεννα ευχόμαστε σε όλους σας. Αγάπη, υγεία κι ευτυχία.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ(3)

2009-12-20T10:43:00.001+02:00

H Αίγυπτος είναι μια χώρα με τις πιο απρόβλεπτες εικόνες

(Κάτω από την κελεμπία είναι ένα κατσικάκι. )

με τα πιο φωτεινά χαμόγελα των παιδιών

και με τους πιο ζεστούς ανθρώπους.

Μια φωτογραφία που είμαι κι εγώ μέσα (λίγο παλιότερη βέβαια) για να μην είμαι απρόσωπη πια, για τους φίλους μου.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ (2)

2009-12-18T15:38:00.001+02:00

ακουαρέλλα 30Χ40

Και η φυγή

Don't forget to remember me

`Ενα άσπρο μονάχα πανί

και μια βάρκα σα χάρτινη.

Σιωπηλή θάλασσα δίχως όνομα

και ταξίδι αργό δίχως ορίζοντα και προορισμό.

Εσύ -τίποτ' άλλο- ο ορίζοντας μου.

Κι εγώ -τίποτ' άλλο- ο προορισμός σου.

Στον αδέσποτο κι ανοιχτό ωκεανό μας.

Από την ποιητική συλλογή "Του έρωτα και του Μύθου" του Δημήτρη Βλαχοπάνου

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ (1)

2009-12-14T23:58:00.007+02:00

ακουαρέλλα 30Χ40, που ζωγράφισα σ' ένα ταξίδι μου στην Αίγυπτο το 1990.

Ερημικά

I guess I 'll always be a soldier of forture

Θα φύγω μόνος.

Θα χαθώ σε πολύβουα και πολύχρωμα πλήθη.

Σ' αγορές και πλατείες ακοίμητες.

`Η σε δάση πυκνά και παρθένα.

Κι εκεί θα σε ψάχνω ματαίως.

Μες στις θύελλες

των βαθιών μου εκρήξεων

και των αιφνίδιων σεισμών μου.

Δέντρο γυμνό και χαμένο θα μείνω

κι άλλο τίποτε πια δε θα ξέρω να πω

παρά πως υπάρχω μονάχα για σένα.

Να σ' αγαπώ

και ματαίως να σε ψάχνω στην έρημο

ρίζα που διψά για νερό

κι άνεμος που γυρεύει κορφή.

Από την ποιητική συλλογή "Του έρωτα και του Μύθου" του Δημήτρη Χρ. Βλαχοπάνου εκδ. ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ

2009-12-11T00:37:00.001+02:00

λαδοπαστέλ και κολλάζ σε χαρτόνι

ΥΠΑΡΧΕΙ μια απόσταση

που δεν θα διανύσουμε

ένας λόγος σωστός

που δεν θα τον πούμε

Υπάρχει ένα χάδι

που ποτέ δεν θα πράξουμε

ένας τρόμος παιδιού

που δεν θα απαλύνουμε

Υπάρχει ένας δρόμος για τον άλλο

που ποτέ δεν θα πάρουμε

υπάρχει ένας τρόπος

που περνάει ξυστά απ' το λάθος μας

και δεν θα τον δούμε.

Το ποίημα είναι της ποιήτριας Θεώνης Κοτίνη από τη συλλογή "Ανίδεοι πάλι"

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΙ

2009-12-01T14:58:00.003+02:00

χαρτόνι από χαρτόκουτο, παλιά γράμματα και φωτογραφία, παστέλ 25Χ31

`Εμαθα να βλέπω την ομορφιά στα φτωχά και ταπεινά υλικά,

τα χλιδάτα και κραυγαλέα μ' αφήνουν παγερά αδιάφορη.

Αυτά που οι άλλοι προσπερνούν ως ευτελή και σκουπίδια

για μένα είναι μικροί θησαυροί.

χαρτόνι από χαρτόκουτα, χαρτιά από παλιά εγκυκλοπαίδεια, μεταλλικά αντικείμενα που έχουν βρεθεί σε παραλίες και plexi glass 40X50

Παλιές φωτογραφίες, κιτρινισμένα γράμματα, σκισμένες παλιές εγκυκλοπαίδειες, ξύλα και μέταλλα που διάβρωσε η θάλασσα κι ότι άλλο κουβαλάει μια ιστορία πάνω του και τα χρώματα του έχουν δουλευτεί απ' το χρόνο και τη φύση βρίσκουν θέση στις κατασκευές μου.

λεπτομέρεια από τον παραπάνω πίνακα

Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΑ

2009-11-27T00:02:00.022+02:00

Η πόλη που μεγάλωσα είναι βρόμικη,

γεμάτη καπνούς και σκουπίδια.

Η πόλη που μεγάλωσα έχει πολλά εργοστάσια,

και υπονόμους μ' αρουραίους.

Μόλις έμπαινε όμως η `Ανοιξη,

όλα μεταμορφώνονταν.

Τα χρώματα γίνονταν γλυκά και διάφανα -σχεδόν πανέμορφα.

Τότε το μυαλό πετούσε.

Πάνω απ' τις ταράτσες των εργατικών πολυκατοικιών , πάνω απ' τις τσιμινιέρες των γκρίζων εργοστασίων.

Τρεις πίνακές μου με θέμα "την πόλη που μεγάλωσα". ακρυλικά χρώματα σε χαρτόνι 70Χ50

ΠΡΟΣΟΧΗ Το κασετοφωνάκι να το έχετε ανοιχτό.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

2009-11-26T15:37:00.022+02:00

κολλάζ κι ακρυλικά πάνω σε χαρτόνι 45Χ50- Δημιουργία `Ιζας

Ξύπνησα χθες τη νύχτα απ' το κλάμα μου

πετάχτηκα και τρομαγμένη κοίταξα στον καθρέφτη μου
...όμως αντίκρισα απέναντί μου, μια ξένη.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ....ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

2009-11-24T00:12:00.003+02:00

`Οταν είσαι εργαζόμενη με δυο παιδιά και αρκετή δουλειά στο σπίτι ο χρόνος είναι κάτι πολύ πολύτιμο. Αν ασχολείσαι και με τα ιστολόγια , φεύγει κι εκεί αρκετός χρόνος για να περιηγηθείς και να σχολιάσεις. `Ετσι αναλώνεις το χρόνο σου και η δημιουργία πάει περίπατο. Γι' αυτό αποφάσισα λιγότερα λόγια και περισσότερα έργα. `Ετσι άρχισα ν' ασχολούμαι πάλι με τις αγαπημένες μου κατασκευές κι όταν τελειώνω κάτι και πιστεύω ότι αξίζει, θα σας το δείχνω. Η αδυναμία μου η μεγάλη, είναι το πάντρεμα διαφορετικών υλικών και η πατίνα του χρόνου πάνω τους . Ετσι έκανα μια κατασκευή με εξαρτήματα παλιών επιτραπέζιων ρολογιών πάνω σε χοντρό πάνινο εξώφυλλο από παλιά κατάστιχα, στο οποίο έχω επέμβει με ξηρά παστέλ.`Υστερα έπαιξα λίγο φωτογραφικά και ιδού το αποτέλεσμα.

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

2009-11-16T17:29:00.001+02:00

"Τη νύχτα του Πολυτεχνείου, μαζί με χιλιάδες νέα παιδιά συνελήφθην κι εγώ. Για τις αγριότητες της Χούντας μιλήσανε πολλοί. Το συγκεκριμένο γεγονός είναι το εξής. Αυτό με αγρίεψε περισσότερο από τις φάπες και τους εξευτελισμούς. Είχα συλληφθεί απ' την ΚΥΠ. Μετά από τις διατυπώσεις έπρεπε να με παραπέμψουνε στη Γενική Ασφάλεια. Στην ομάδα αστυφυλάκων που με παραδώσανε για τη μεταφορά, συναντώ παιδικό φίλο(αστυφύλακα). Μαζί παίζαμε μπάλα με την παραγεμισμένη κάλτσα, αν σας λέει τίποτα αυτό, και μέχρι πριν λίγες μέρες από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου με θαύμαζε. Η συμπεριφορά του -δε θέλω τώρα να εξιστορήσω με λεπτομέρειες- ήτανε πρώτα μια χοντρή ροχάλα στα μούτρα , συνοδευόμενη με το ίδιο υβρεολόγιο που περίμενε όλους μας, και και με δυο φάπες που με βρήκανε στον ώμο. Βέβαια στην Ασφάλεια οι χριστοπαναγίες ήτανε πολύ περισσότερες από τις εικόνες που υπήρχαν κρεμασμένες στους τοίχους. Κι εμείς , οι άθεοι κομμουνιστές ( όπως μας φώναζαν) πού πιστεύαμε; Εδώ ακριβώς βλέπω την ηθική δήλωση του κράτους. Στην Ελλάδα πάντα οι παλιές φιλίες κρατιόντουσαν, ακόμη και στη γερμανική κατοχή, όπως και στον εμφύλιο, αν και απ' εκεί αρχίζει η χοντρή ρουφιανιά..."

Κείμενο του Αλέξη Ακριθάκη, δημοσιευμένο στον κατάλογο της αναδρομικής έκθεσης του που έγινε το 1997 στην Εθνική Πινακοθήκη.

Τα μαγαζάκια.

2009-11-13T15:17:00.003+02:00

Στην εποχή των τεράστιων εμπορικών κέντρων και των απρόσωπων, ομοιόμορφων super markets, επιβιώνουν (για πόσο ακόμα άραγε;) κάποια μικρά συνοικιακά μαγαζάκια (ψιλικατζίδικα, μπακάλικα, καφενεία, ταβερνάκια κ.ά.). Ξεχασμένα από το χρόνο, μας θυμίζουν την εποχή της γειτονιάς και των ζεστών ανθρώπινων σχέσεων. Μ' αρέσει να ξετρυπώνω αυτά τα μαγαζάκια, να μυρίζω τις μυρωδιές από παλιά και να τα φωτογραφίζω. `Ενα τέτοιο ψιλικατζίδικο ανακάλυψα πριν κάποια χρόνια (δεν ξέρω αν υπάρχει πια). Μη φανταστείτε ότι ήταν σε κάποιο μακρινό χωριό της πατρίδας μας. `Ηταν στην παλιά Κοκκινιά, στη Θηβών.

Χρώματα, αρώματα, φωτογραφίες με αστέρες του Χόλυγουντ, και παλιούς τραγουδίστες παλιά τετράδια και μολύβια σε υπέροχες γυάλινες προθήκες, ξύλινα ντουλάπια, μικρά συρταράκια με μεταλλικά καρτελάκια που γράφουν το περιεχόμενό τους(π.χ. ΤΕΤΡΑΔΙΟΝ ΦΟΙΝΙΞ) . Το μόνο παράταιρο , η σύγχρονη ταμιακή μηχανή.

Πόσο μαγικά φανταζαν παλιά στα μάτια των παιδιών αυτά τα ντουλαπάκια με τους κρυμμένους θησαυρούς και τις γυάλες με τις πολύχρωμες λιχουδιές. `Αραγε μπορούν τα τεράστια super markets ν' ασκήσουν αυτή τη γοητεία;

Υ.Γ. Σας προτείνω όσο διαβάζετε την ανάρτηση , να έχετε ανοιχτό το ραδιοφωνάκι για ν΄ακούγεται η υπέροχη μουσική του Μ. Χατζιδάκη.

Ο ΗΛΙΟΣ ΓΕΛΑΣΕ...

2009-11-09T23:02:00.004+02:00

Ο ήλιος ήξερε και γελούσε....

"Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να γνωριστούν καλύτερα", σκέφτηκε. Πρέπει να διασταυρωθούν οι δρόμοι τους, γιατί έχουν κάτι που τους ενώνει. Την αγάπη για τα χρώματα που ξεχύνονται απ' την ψυχή τους, το φως και τη ζωή, τις μαγικές εικόνες, τα ονειρικά ταξίδια, τις μουσικές, τις λέξεις, τα παραμύθια...

`Οταν ο ήλιος ο δικός μου, συνάντησε τον ήλιο του Poet......

μια φορά κι έναν καιρό

στα βάθη της ανατολής

ζούσε ένας ήλιος μόνος.

σχεδόν παράνομος

με την πυρακτωμένη του καρδιά

προορισμένος ν' ανατέλλει, να φωτίζει,

πάντα να βρίσκεται στον ουρανό

και να τα βλέπει όλα.

είπε η γιαγιά του κόσμου

γι' ακόμα μια φορά θλιμμένη.

εδώ τελειώνει κάπως πρόωρα αυτό το παραμύθι

ώρα να πάτε για ύπνο.

ε, όπως πάντα

ο ήλιος έζησε καλά

κι εμείς βεβαίως καλύτερα

από τη συλλογή Γαλάζιο βαθύ σαν αντίο, 1999 του Τόλη Νικηφόρου

Αυτή η ανάρτηση -όπως και άλλος ένας ήλιος μου- είναι αφιερωμένα εξαιρετικά στην ωραία διαδικτυακή παρέα μας. Στον Τόλη και τον Ντίνο. Στην `Ολγα και τον Κώστα. Στη Τζούλια και το Νίκο. Να είστε πάντα καλά.

Ιταλικός Ασύρματος στη Λέρο

2009-11-07T00:04:00.002+02:00

Στο Λακκί της Λέρου, στην περιοχή Αγίου Νικολάου- Ράδιο υπάρχει το κτίριο στο οποίο ήταν ο ασύρματος των Ιταλών. Εκεί υπήρχαν τρεις πανύψηλες κολόνες.

Οι οποίες σώζονται ως σήμερα.

Το κεντρικό κτίριο όπου μάλλον βρίσκονταν τα μηχανήματα είναι θωρακισμένο με διπλή σιδερένια πόρτα με μηχανισμό.

Το διπλανό κτίριο έχει σπασμένα παράθυρα και καταφέρνουμε να ρίξουμε μια ματιά.

Και να τι βλέπουμε στον τοίχο.

`Αλλο ένα από τα ιστορικά κτίρια της Λέρου που το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η εγκατάλλειψη και η καταστροφή.

ΛΕΡΟΣ , ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

2009-10-29T00:29:00.003+02:00

`Οταν επισκεφτόμαστε έναν τόπο, μας αρέσει να τον γνωρίζουμε σε βάθος κι όχι να κάνουμε μια επιφανειακή, τουριστική περιήγηση. Διαβάζουμε την ιστορία του, ακούμε τις διηγήσεις των κατοίκων και χτενίζουμε κυριολεκτικά κάθε δυσπρόσιτη γωνιά. `Ετσι κάναμε και στη Λέρο κι εντυπωσιαστήκαμε με αυτά που ανακαλύψαμε. Ολόκληρο το νησί είναι ένα μνημείο της νεώτερης Ιστορία της χώρας. Σε κάθε ύψωμα υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις των Ιταλών κι όλα τα βουνά είναι κούφια με δαιδαλώδη τούνελ και πυροβολαρχίες. Θα μοιραστώ κάποιες φωτογραφίες μαζί σας και να ξέρετε ότι δύσκολα θα τα βρείτε αυτά κάπου καταγεγραμμένα. Υπέροχα αρχιτεκτονήματα ( με τις αρχές του Μπάουχάουζ) , τοιχογραφίες σε πλήρη εγκατάλειψη ρημάζουν κάτω από τη φθορά του χρόνου αλλά και από την καταστροφική μανία των ανθρώπων. ( Τα περισσότερα έχουν γίνει στάνες, φωτιές και γκράφιτυ έχουν καταστρέψει τις υπέροχες τοιχογραφίες).

Η Λέρος από το 1912 αποτελούσε κτήση των Ιταλών. Εκεί ήταν η ναυτική τους βάση. `Οτι ήταν η Μάλτα για τους `Αγγλους, κάτι αντίτοιχο ήταν η Λέρος για τους Ιταλούς.

Κοντά στον Ξηρόκαμπο στο ύψωμα "Τούρτουρα"΄είναι το κτήριο στρατωνισμού των Ιταλών San Marco. Εκεί έγινε φαίνεται κάποτε μια προσπάθεια συντήρησης των τοιχογραφιών αλλά μετά αφέθηκαν όλα στη τύχη τους. Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους.

Στο εσωτερικό βλέπουμε μια εικονογραφημένη σκωπτική ιστοριούλα στους τοίχους, από την εποχή των Ιταλών.

Το 1943 μετά από 52 ημέρες σκληρών μαχών κι ανελέητων βομβαρδισμών η Λέρος

έπεσε στα χέρια των Γερμανών. Η παρακάτω τοιχογραφία πρέπει να είναι της γερμανικής περιόδου.

Kάποιος από τους στρατιώτες ήταν ιδιάτερα φιλότεχνος. Σ' ένα δωμάτιο είχε φιλοτεχνήσει δυο μεγάλες τοιχογραφίες αντίγραφα έργων του Bruegel.

Δυστυχώς οι φωτογραφίες αυτών δεν ήταν τόσο καλές και σας δείχνω τη μία πιο υποφερτή.Νιώθω τυχερή που είδα όλα αυτά, γιατί είναι σίγουρο ότι αν δεν ενδιαφερθεί κανείς σε λίγο δε θα υπάρχουν.

Η δύναμη της αγάπης.

2009-10-24T17:14:00.002+03:00

Φίλοι μου καλοί, σας ευχαριστώ για τη θερμή σας συμπαράσταση. Σας αφιερώνω το παρακάτω βίντεο από την ταινία Μπλε του Κισλόφσκι. Οι στίχοι είναι από τον υπέροχο ύμνο της αγάπης του Αποστόλου Παύλου.
Κλείστε πρώτα το κασετοφωνάκι δίπλα.

Για να μην ξεχνάμε την ανθρωπιά μας ας ρίξουμε μια ματιά στην ανάρτηση του busy bee κι ας κάνουμε κάτι για τη μικρούλα Μαρία από την Κρήτη που χρειάζεται τη βοήθειά μας.

Εddystone Lighthouse - Plymouth

2009-10-16T23:32:00.002+03:00

Πριν από αρκετά χρόνια είχα διαβάσει στο βιβλίο του Φ.Κόντογλου "Θάλασσες, καΐκια και καραβοκύρηδες", ένα κείμενο για έναν φάρο, που μου είχε εξάψει πολύ τη φαντασία. Τώρα με τη βοήθεια του internet μπόρεσα να δω όλα αυτά που είχα φανταστεί.

"`Ενας από τους πιο άγριους φάρους βρίσκεται στην Αγγλία, ανοιχτά από το Πλύμουθ, ο φημισμένος `Εντυστον, που είναι κι ο πιο αρχαίος απ' όσους γινήκανε στις δυτικές θάλασσες απάνω σ' έναν βράχο, χωρίς να έχει λίγη στεριά γύρω του......

Χτίστηκε στα 1696,κι είναι ο πρώτος φάρος που θεμελιώθηκε απάνω σε μια ξέρα στενή κι απόγκρεμνη, που βγαίνει γυμνή μέσα από τα νερά, κ' είναι σαν ένας πύργος θεμελιωμένος απάνω στην άβυσσο . Αυτή η ξέρα βρίσκεται στην ανοιχτή θάλασσα οχτώ μίλια από τους κάβους που αποσκεπάζουνε τον κόρφο του Πλύμουθ. `Ητανε μια ξέρα φοβερή, η τρομάρα των θαλασσινών, ο χάρος των καραβιών. Η θάλασσα έβραζε γύρω της μέρα- νύχτα, και τα θεόρατα κύματα που σκάζανε απάνω της, σφεντονιζόντανε σ' ένα ύψος περισσότερο από τριάντα μέτρα, όπως γίνεται και τώρα, που χυμίζουνε απάνω στο φάρο μ' έναν βρόντο που είναι ίδιος αστροπελέκι. Αμέτρητα καράβια είχανε τσακιστεί απάνω σ' αυτήν την καταραμένη ξέρα, λες και την είχε βάλει ο δαίμονας σ' εκείνο το μέρος, για να καταπίνει ψυχές.Για τούτο αποφασίσθηκε να χτισθεί πάνω σε κείνη την καταχθόνια πέτρα που έβγαζε το μαύρο κεφάλι της απάνω από τα κύματα και πάλι το έχωνε μέσα, να χτισθεί ένας ακατάλυτος πύργος, ένας φάρος. Η ξέρα ξενέριζε μόνο λίγο απάνω από τη θάλασσα, τόσο, που τις ώρες που πλημμάρανε τα νερά, δε φαινότανε σχεδόν καθόλου. Πώς να χτισθεί εκεί απάνω ένα χτίριο που να είναι ατράνταχτο; Με πολλά βάσανα χτίστηκε από έναν πεισματάρη μηχανικόν ένα χτίριο παράξενο, με πέτρες, με σίδερα και με ξύλα, που είχε απ' έξω κάποιες γερές γαλαρίες, κ' ήτανε πλουμισμένο με στολίδια και ανάγλυφα.
Σαν τελείωσε, τους φαροφύλακες τους έπιασε φόβος και τρόμος από τις θάλασσες που κοντεύανε να καταπιούνε τον φάρο, κι ο μηχανικός, για να τους δώσει κουράγιο, αποφάσισε να κοιμηθεί μέσα στον πύργο, που είχε φτιάξει. Μάλιστα, τόσο σίγουρος ήτανε για την αντοχή του, που είπε πως παρακάλεσε τον Θεό να στείλει καταπάνω του το πιο δυνατό μπουρίνι τις μέρες που θα βρισκότανε ο ίδιος απάνω στον φάρο. Κι ο Θεός τον άκουσε. `Ητανε Νοέμβριος του 1703. Μια νύχτα σηκώθηκε ένα φουρτουνιασμένος γαρμπής, χαλασμός της οικουμένης. Σαν ξημέρωσε την άλλη μέρα είχε χαθεί ολότελα ο φάρος του `Εντυστον. Απ' όλο το χτίριο σώθηκε μονάχα μια αλυσσίδα, καρφωμένη στον βράχο.

Μετά έναν χρόνο, αρχίσανε να ξαναχτίζουνε τον καινούριο φάρο. Χτίζανε από τα 1704-1706. Το καινούριο χτίριο ήτανε πιο σκέτο, για να μην δίνει στήθος στον αγέρα κ' είχε γίνει με πέτρες και με σιδερόξυλα. Μα κι αυτό δεν βάσταξε πολύ. Πήρε φωτιά και κάηκε. Οι δυστυχισμένοι οι φαροφύλακες βρεθήκανε ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό, και καταφύγανε απάνω στον γλυστερόν βράχο. Μα κ' εκεί τους κυνήγησε η κακή τους τύχη, γιατί με τη φωτιά έλιωσε το μολύβι από τη σκεπή του φάρου, και τους περίχυσε από πάνω".

Φώτης Κόντογλου "Θάλασσες, καΐκια και καραβοκύρηδες"

Αν αντέξατε να διαβάσετε το παραπάνω, τόσο παραστατικό κείμενο, δείτε τώρα το παρακάτω βίντεο. Είναι εντυπωσιακό!!!
http://www.youtube.com/watch?v=fapXUqagiFQ

2009-10-08T22:46:00.002+03:00

ΒLOGO-φιλενάδες με φιογκάκια

Ποια είναι αυτή

που μ' απορία το φακό κοιτά ,

τόσο μικρή, μα και τόσο σοβαρή;

Μα... η καλή μας ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

μας κοιτάζει με σοφία.

Κι η μικρούλα δεξιά,

που τη μεγάλη της ξαδέρφη απ' το χεράκι της κρατά.

είναι η γλυκειά μας ΑΘΗΝΑ

που μια ΒΟΛΤΑ ΣΤ' ΟΝΕΙΡΟ από μικρούλα αποζητά.

Και τούτο το μικρούλι

που κάπως θυμωμένα μας κοιτά,

και τη φύση από κούνια αγαπά,

είναι η ΕLENI απ΄το AROMACOOKING

Kαι τώρα η αφεντιά μου,

με φιογκάκια κι εγώ στα μαλλιά μου,

μια που είμαι οικοδέσποινα στο blog αυτό

είπα να βάλω και αυτό

Είχα τσαχπινιά και νάζι

δυο φιογκάκια στο μαλλί

και κατακτήσεις από πολύ μικρή.

Φιλενάδες ευχαριστώ

που μου εμπιστευτήκατε το μικρό σας θησαυρό

κι όσες άλλες επιθυμείτε,

στείλτε μου φωτό στην ανάρτηση να μπείτε.

2009-10-01T15:45:00.003+03:00

ΠΑΛΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Τα παλιά παιχνίδια ήταν "κατασκευαστικά¨ και παιχνίδια δεξιοτεχνίας κυρίως. `Εφτιαχναν το ξυλίκι. `Ενα ξυλάκι που το έκαναν μυτερό στις δυο άκρες και το χτύπαγες, πεταγόταν ψηλά και του έδινες άλλη μία και το πήγαινες πιο μακριά. Νικούσε η ομάδα που το έστελνε πιο μακριά.

Μετά έπαίζαν τους βόλους, αυτούς τους βόλους από χώμα, που δεν ήταν καν ψημένοι. Στρογγυλεμένοι και χρωματισμένοι. `Εφτιαχναν ένα λακκουβάκι , γιατί τα πεζοδρόμια είχαν χώμα πολλές φορές, δεν ήταν ασφαλτωμένα. Οι βόλοι στο τρίγωνο. Ποιος θα βγάλει τους βόλους από το τρίγωνο χτυπώντας τον ένα με τον άλλον. `Ηθελε δεξιοτεχνία. Δεν μπορούσε να παίξει οποιοσδήποτε αν δεν είχε εξασκηθεί.
`Αλλο παιχνίδι που έφτιαχναν ήταν το πατίνι.

`Εβρισκαν πεταμένα στα συνεργεία αυτοκινήτων ρουλεμάν, δυο σανίδες κι ένα λαμάκι και γινόταν το πατίνι. Πολλές φορές έβαζαν κι ένα τσιγκάκι για να κάνει θόρυβο. Ακόμα έφτιαχναν αεροπλανάκια. Κάρφωναν μια σανίδα και μια άλλη κάθετα και με ρόδες από κάτω. Το έκαναν σα σταυρό με τρία ρουλεμάν δυο μπροστά σαν φτερό και άλλο πίσω.

Συναγωνίζονταν ποιος θα πετάξει καλύτερα τη σβούρα. Ανάποδα και ξαναγύριζε πάλι ή την πέταγαν καρφωτή σε μία άλλη σβούρα. `Εβαζαν κι ένα καρφάκι από κάτω. `Εφτιαχναν με μεγάλη δεξιοτεχνία και φαντασία φοβερούς χαρταετούς, ξύλινες σφεντόνες, όπλα και φλογέρες.

Τα παιδιά ετσι μάθαιναν από πολύ μικρά να χρησιμοποιούν τα χέρια τους και το μυαλό τους κι ανέπτυσσαν φοβερές δεξιοτεχνίες. Μήπως να το ξανασκεφτούμε εμείς οι γονείς όταν αγοράζουμε φανταχτερά παιχνίδια που τα κάνουν όλα μόνα τους ;

Οι φωτογραφίες είναι από το λεύκωμα της έκθεσης του συλλέκτη Αριστομένη Καλυβιώτη (παιχνίδια-Ηχητικά αντικείμενα) Η φωτό με τους βόλους είναι από το glart photo gallery.

2009-09-24T23:27:00.008+03:00

Γαβριάς και Πετροπόλεμος

Μικρός ήρωας του μυθιστορήματος του Βίκτωρος Ουγκώ "οι Άθλιοι". Είναι ένα έξυπνο και ζωηρό αλητόπαιδο, που διαδραματίζει ξεχωριστό ρόλο μέσα στο έργο. Ο Γαβριάς, μεταφρασμένο στην ελληνική, είναι ένα έξυπνο, ζωηρό, αμέριμνο, κυνικό, αλλά και το για όλα πρόθυμο παιδί, που ξεχειλίζει από ενθουσιασμό, έτοιμο πάντα για το καθετί, ακόμα και για την αυτοθυσία . `Ενα από τ' αγαπημένα παιχνίδια των γαβριάδων ήταν ο πετροπόλεμος.

Ο Αλέκος Φασιανός στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του "Ο μύθος της γειτονιάς μου" γράφει;

Το κυριότερο παιχνίδι μετά τον Εμφύλιο ήταν ότι κάναμε πόλεμο, πετροπόλεμο με τις άλλες γειτονιές. Ο πετροπόλεμος ήταν διαδεδομένος τότε και έπρεπε να δείχνουμε και εμείς έναν ηρωισμό, όπως βλέπαμε τους άλλους. Φτιάχναμε όπλα πάλι με λάστιχα ή μπάλες από χώμα και γυαλιά μέσα ή καρφιά και πολεμούσαμε με τον άλλο δρόμο. Η οδός Βίκτωρος Ουγκώ με την Ακομινάτου. Γιατί μας είχαν κλέψει βόλους οι αιτίες πολέμου και οι αφορμές.

Υ.Γ. Με αφορμή την προηγούμενή μου ανάρτηση για τους "φιόγκους" η φίλη Mariela είχε την ιδέα να κάνω μια ανάρτηση με φωτογραφίες που θα μου στείλουν οι blogo-φιλενάδες από την εποχή που είχαν κοτσιδάκια και φιογκάκια. `Ηδη έχω λάβει κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες φωτογραφίες. `Οποιες φίλες ενδιαφέρονται ας μου στείλουν την ανάλογη φωτό στο mail μου. Πιστεύω πως θα έχει πολύ πλάκα.

2009-09-16T20:51:00.003+03:00

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΦΙΟΓΚΟΥ

Μαύρα κορακίσια μαλλιά, μαύρα θλιμμένα μάτια, ψηλή κι αδύνατη σαν κλαράκι λυγαριάς. 'Ενας τεράστιος φιόγκος, σαν κάτασπρο περιστέρι είχε κουρνιάσει στα μαλλιά της Μερόπης.
Αχ! Πόσο τον μισούσε αυτόν το φιόγκο!
"Φόρεσε τον, σου πάει, θα είσαι κούκλα στη φωτογραφία. Θα σκάσουν όλες από τη ζήλια τους." επέμενε η κυρα-Λένη, η μητέρα της.

`Οποτε έβλεπε η Μερόπη αυτή τη φωτογραφία -μετά από χρόνια- της ερχόταν να τη σκίσει.

"Καλά, και η Ουρανία, η πιο καλή μου φίλη έχει φιόγκο, αλλά είναι πιο μικρός και πιο κομψός απ' αυτόν τον τεράστιο, το δικό μου.

Το ίδιο και η Ελένη και η Χρύσα. Πιο μικρούς και πιο περιποιημένους φιόγκους έχουν, από εμένα.

Ακόμα και της Βιργινίας είναι
πιο καλός απ' το δικό μου και τόσο
όμορφα δεμένος στο πλάι.`Οχι αυτό το χάλι το δικό μου.

Εσείς φίλες μου (συνομήλικες και λίγο πιο μεγάλες), φοράγατε φιόγκους στα μαλλιά όταν ήσασταν μικρές; Eμένα πάντως η μάνα μου με στόλιζε με ωραιότατες σατέν κορδελίτσες, σε όλα τα χρώματα. `Οχι βέβαια σαν της Μερόπης και των υπόλοιπων κοριτσιών της φωτογραφίας. Δεν είμαι δα και τόσο μεγάλη. Υποψιάζομαι ότι η φωτογραφία είναι προπολεμική.

2009-09-13T11:53:00.002+03:00

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Μια από τις πολλές τρέλες μου είναι η συλλογή παλιών σχολικών φωτογραφιών. Συλλέγω από παλαιοπωλεία φωτογραφίες που εξάπτουν τη φαντασία μου.

Προσπαθώ να φανταστώ την εποχή, τον τόπο, τις κοινωνικές τάξεις. Παρατηρώ προσεκτικά τα πρόσωπα των παιδιών και προσπαθώ να φανταστώ το χαρακτήρα και την προσωπικότητά τους.
Αναρρωτιέμαι τι απέγιναν αυτά τα παιδιά στη μετέπειτα ζωή τους.
Ποια ήταν η τύχη τους;

Παρατηρώ τα πρόσωπα των δασκάλων και βγάζω συμπεράσματα για τις συνθήκες εργασίας της εκάστοτε εποχής και τις αντιλήψεις τους.

`Εχει πολύ ενδιαφέρον αυτό. Δείτε το σαν παιχνίδι. Προσπαθήστε κι εσείς να μαντέψετε την εποχή της φωτογραφίας και δημιουργήσετε τα δικά σας σενάρια. Θα με ενδιέφερε να μοιραστείτε τις σκέψεις σας μαζί μου. Απομονώνω πάντοτε κάποια πρόσωπα από τη φωτογράφία που μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση κι εξάπτουν περισσότερο τη φαντασία μου. Η επιλογή είναι πολύ προσωπική.

Εσείς μπορεί να επιλέγατε άλλα πρόσωπα. Η φωτογραφία που επέλεξα σήμερα είναι μια από τις αγαπημένες μου, για την οποία δε γνωρίζω τίποτα. Ούτε την εποχή, ούτε τον τόπο. Τι καλά που θα ήταν αν κάποιος, σ' αυτή τη φωτογραφία ή στις επόμενες που θα ακολουθήσουν, αναγνωρίσει κάποιο δικό του άνθρωπο;

2009-09-12T00:09:00.000+03:00

ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Tι βλέπουν τα παιδιά;

Mα...τους νέους τους δασκάλους!!!

Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα υποδεχόμουν τα παιδιά πρώτη μέρα στο σχολείο και θα στεκόμαστε αντικριστά αμήχανοι ν' αναρρωτιόμαστε αν πρέπει να φιληθούμε ή όχι. Γίνεται η πρώτη μέρα χωρίς μια ζεστή αγκαλιά; `Oχι βέβαια δε γίνεται. Γι' αυτό άνοιξα την αγκαλιά μου διάπλατα και μπήκαν μέσα τα πιτσιρίκια μου και χορτάσαμε φιλιά.
Σίγουρα δεν πρέπει ν' αδιαφορούμε απέναντι στη νέα κατάσταση, ούτε οι δάσκαλοι, ούτε οι γονείς. Ιδίως οι γονείς πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Απ' τη άλλη όμως δε χρειάζεται να μας πιάνει πανικός, γιατί έτσι θα έπρεπε ν' αναστείλουμε όλες τις κοινωνικές μας δραστηριότητες και να μπούμε σ' ένα γυάλινο φέρετρο, σαν τον μακαρίτη Michael Jackson.
Eίναι τραγικό να ξεκινάει η σχολική χρονιά κι αντί να εφοδιάζονται τα σχολεία με γραφική ύλη να προμηθεύονται αντισηπτικά και μάσκες και να δίνουν την ευκαιρία στις φαρμακευτικές εταιρείες να κερδοσκοπούν εναντίον τους. Τι να πω στην κόρη μου που ξεκινάει την πρώτη τάξη και με ρωτάει: "Μα δε θα φιλήσω τη φίλη μου, τη Γιόνα; "
Πώς να κάνεις μάθημα όταν πρέπει να έχεις το νου σου μη φτερνιστεί κάποιο παιδί και δεν το απολυμάνεις; Αυτά που γράφoυν οι εγκύκλιοι που στάλθηκαν στα σχολεία είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστούν.
Η ευχή που ταιριάζει στο φετινό αγιασμό δεν είναι " ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ" αλλά "'ΚΑΛΗ ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ".

2009-09-08T21:53:00.001+03:00

ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΜΑΜΟΥΘ ΣΤΑ ΓΡΕΒΕΝΑ

Το Σάββατο 5/9, στο χωριό Μηλιά των Γρεβενών, παρακολουθήσαμε την απονομή του βραβείου Guines στην καθηγήτρια Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΣΟΥΚΑΛΑ και στην ομάδα της, για την ανακάλυψη των επιμηκέστερων χαυλιοδόντων που έχουν βρεθεί στον κόσμο.(5,02 μ.).

Από το 1990 πραγματοποιούνται συστηματικές παλαιοντολογικές ανασκαφές μετά από υποδείξεις των κατοίκων της περιοχής. Το 1997 ανακαλύφθηκε το πρώτο ζευγάρι χαυλιοδόντων μήκους 4,39 μ. οι οποίοι ήταν σύμφωνα με το Γκίνες οι μεγαλύτεροι στον κόσμο..Το 2007 καταρρίφτηκε αυτό το ρεκόρ από το νέο εύρημα, τους χαυλιόδοντες μήκους 5,02 μ.εύρημα, τους χαυλιόδοντες μήκους 5,02 μ.

Ο εντοπισμός της κάτω γνάθου και μεγάλου μέρους του σκελετού του μας δίνει τη δυνατότητα υπολογισμού του ύψους του μαστόδοντα ( 3,5 μ. περίπου στο ύψος των ώμων) όσο και το βάρος του( 6 τόνους περίπου). Πρόκειται για ένα αρσενικό ζώο που ανήκει στο είδος Μαμμούτ μπορσόνι (Mammut borsoni). Η βιολογική του ηλικία υπολογιζεται μεταξύ 25 και 30 ετών. Η γεωλογική του ηλικία υπολογίζεται στα 2,5 -3 εκατομμύρια χρόνια.

Η εκδήλωση έκλεισε με την υπόσχεση εκ μέρους των πολιτικών παραγόντων για τη δημιουργία ενός κέντρου Παλαιοντολογίας στην περιοχή έτσι ώστε ν' αξιοποιηθεί και να αναδειχθέι ο παγκοσμίου ενδιαφέροντος γεωλογικός και παλαιοντολογικός πλούτος της περιοχής.

ΑΓΙΑ- ΚΙΟΥΡΑ ΠΑΡΘΕΝΙ ΛΕΡΟΥ

2009-09-02T00:21:00.013+03:00

" Την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. `Ολο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμφτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε". Γ. Ρίτσος

Στο βορειότερο άκρο της Λέρου βρίσκεται το Παρθένι, ένα μικρό ψαροχώρι, ό που βρίσκεται το αεροδρόμιο και ο αρχαίος ναός της Αρτέμιδος. Στην περιοχή, την περίοδο της δικτατορίας, λειτουργούσε στρατόπεδο πολιτικών κρατουμένων. Από τον Ιούλιο του 1967 και μέχρι το 1971 "φιλοξενήθηκαν" περίπου 4000 άτομα. Ανάμεσα σ' αυτούς πολλοί επώνυμοι όπως ο Ρίτσος κ.ά.
Κοντά στο στρατόπεδο βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Κιουράς ή Ματρώνας (18ος αιώνας).

Τρεις πολιτικοί κρατούμενοι, ο Κυριάκος Τσακίρης, ο Αντώνης Καραγιάννης και ο Τάκης Τζανετέας ανέλαβαν την αγιογράφηση του μικρού ναού. Με τη βοήθεια και άλλων κρατουμένων αποθανάτισαν όλα τους τα συναισθήματα στα πρόσωπα των αγίων. Στο πρόσωπο της Παναγίας ζωγράφισαν το πρόσωπο της χαροκαμένης μάνας τους που τους περιμένει, στα μάτια του Χριστού το θυμό για την αδικία που γίνεται εις βάρος τους. Ζωγράφισαν την ελπίδα και τα οράματά τους για ένα καλύτερο μέλλον.

Δυστυχώς αυτές οι υπέροχες τοιχογραφίες σοβατίστηκαν αργότερα, από ένα καλόγερο που έμενε εκεί. Το 2001 ανακυρήχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο μνημείο και συντηρήθηκαν και αναδείχθηκαν πάλι οι υπέροχες αυτές τοιχογραφίες.
`Ομως εξαιτίας της αδιαφορίας των ανθρώπων, το εκκλησάκι τώρα τελευταία πήρε φωτιά και καταστράφηκαν κάποιες από τις τοιχογραφίες.

Θαυμάστε ένα δείγμα από τις φωτογραφίες που μπόρεσα να τραβήξω . Αν βρεθείτε στη Λέρο επισκεφτείτε το εκκλησάκι. Αξίζει τον κόπο.

AΝΤΙΟ, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. ΝΕΑ ΑΡΧΗ.

2009-08-31T20:57:00.006+03:00

Επιστρέψαμε φίλοι μου, μετά από ένα ευχάριστο διάλειμμα δυόμιση μηνών!!!

Επιστρέψαμε όπως επιστρέφει ο δολοφόνος στον τόπο του εγκλήματος ( Μπρρρ! πολλά αστυνομικά διάβασα αυτό το καλοκαίρι!)

Επιστρέψαμε πολύ πιο πιο πλούσιοι( κι ας ξοδέψαμε αρκετά λεφτά!)

Πιο πλούσιοι από τους όμορφους τόπους που γνωρίσαμε και από τους ανθρώπους που συναναστραφήκαμε. Κάποιους απ' αυτούς τους γνωρίζαμε από παλιά, αλλά δεθήκαμε πιο πολύ μαζί τους και κάποιους άλλους είχαμε την τύχη να τους γνωρίσουμε τώρα. Είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε από κοντά και κάποιους blogοφίλους: την ΑΘΗΝΑ ( βόλτα στο όνειρο) με τον άντρα της το Νίκο και τις πανέμορφες κόρες τους. Περάσαμε μια όμορφη βραδιά στο ονειρεμένο σπιτικό που έχουν στήσει στη φιλόξενη Σαμιώτικη γη. `Ηταν σαν να γνωριζόμαστε χρόνια.

Γνωρίσαμε και κάποιους πολύ σπουδαίους ανθρώπους που ήρθαν από το Βερολίνο στη Σάμο, το ΝΙΚΟ και τη ΒΕΝΙΑ (το μονοπάτι μας) με τις κορούλες τους και περάσαμε μια μαγική βραδιά με πανσέληνο στον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου.

Χαίρομαι πολύ γιατι εμπιστεύτηκα το ένστικτό μου στην επιλογή αυτών των blogς και στάθηκε αφορμή να γνωρίσω αυτούς τους ανθρώπους με τους οποίους νιώθω ότι έχω πολλά κοινά. Ελπίζω να γνωρίσω και κάποιους άλλους ακόμα από εσάς, φίλοι μου. Στις επόμενες αναρτήσεις μου, θα μοιραστώ μαζί σας κάποια από αυτά τα ωραία που ζήσαμε αυτό το καλοκάιρι στη Σάμο και στη Λέρο. Για την ώρα έχουμε πέσει με τα μούτρα στη δουλειά για να συνεφέρουμε το σπιτικό μας που ήταν κλειστό τόσον καιρό.

ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ.